ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٨٨٤

در نتيجه بايد گفت زيد بن على (ع) يكى از مصلحان مذهبى و بشرى بوده است كه به مقام جان بازى و فداكارى در راه حق رسيده و در سخت‌ترين شرائط با ستمكارترين حكومت جبار بنى اميه مبارزه كرده و به وضع دردناكى در راه حق شهيد شده است، عليه الرحمة و الرضوان. مجلسى (ره)- در وجه نام‌گذارى دار السرقه چند وجه گفته است:

١- آنچه به نظر من رسيده است كه فاعل قال، جعفرى راوى حديث و حاضر در مجلس باشد و مقصود اين است كه جعفرى از خديجه علت تغيير منزل و سكونت در خانه‌اى را پرسيده كه بد نام است و آن را دار السرقه گويند براى آنكه بسيار در او دزدى شده و خديجه جواب داده كه اين خانه را محمد بن عبد اللَّه برگزيده و ما بعد از او در آنجا مانديم و نتوانستيم آن را ترك كنيم.

٢- گوينده موسى است و آن را دار السرقه ناميده براى آنكه محمد در آن خلافت را سرقت كرده و به ناحق مدعى آن شده.

٣- يكى از فضلاء معاصر گفته علت آن كه موسى آن را دار السرقه گفته اين است كه محمد آن را از ديگرى كه مخالفش بوده به زور گرفته و به غنيمت برده چون اصطفاء، غنيمت خاص امام و رئيس را گويند. پايان نقل از مجلسى.

مقصود از محمد بن عبد اللَّه نوه امام حسن است كه در زمان منصور عباسى به دعوى خلافت و مهدويت بر خواست و از امام صادق توقع كمك و بيعت نمود و اصرار كرد و بر اثر مخالفت آن حضرت را با عده‌اى از بزرگان بنى هاشم كه مخالف او بودند زندانى كرد و در نتيجه به دست قشون منصور كشته شد و سخريه ديگران گرديد. از مجلسى (ره)-" اسلم" از اسلام است به معنى ترك‌