ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٧٩٣

آن، فلا تذهبنّ يك المذاهب: يعنى خيال نكنيد كه اينها براى اين بود كه گناهى از آنها سر زده، يا براى اين بود كه نزد خدا قُرب و منزلتى نداشتند، يا اين كه نمى‌دانستند چه بر آنها مى‌رسد. از مجلسى (ره)- لا يكون عالم: يعنى كسى كه خدا او را در قرآن عالم شمرده، يا عالمى كه طاعت او را بر مردم واجب كرده، يا كسى كه مستحق باشد او را عالم گويند، و احتمال وسط ظاهرتر است به قرينه آخر خبر. از مجلسى (ره)- فامّا الماضى فمفسّر: يعنى رسول خدا (ص) آن را براى ما شرح داده، و امّا الغابر: يعنى علوم راجع به امور آينده مزبور است، يعنى در جامعه و مصحف فاطمه (ع) و ديگر مدارك نوشته است، شرائع و احكام را ممكن است در قسم اول وارد كرد و ممكن است در قسم دوم و ممكن است تقسيم شود، و امّا علوم تازه و حادث آن چيزها است كه در معرض بداء بوده و از طرف خدا قطعيت يافته، يا منظور علوم و معارف ربّانيه است و يا تفصيل كلّيّات يا اعم از همه، به وسيله الهام از طرف خدا بى‌واسطه فرشته، يا به وسيله حديث فرشته است، و از آن راه افضل است كه مخصوص به ائمه است، يا بى‌واسطه حاصل شده، يا آن كه اسرار مخصوص به ائمه است، ولى دو قسم اول را بعضى از خواص صحابه چون سلمان و ابى ذر از پيغمبر ياد گرفته بودند. از مجلسى (ره)- در بصائر دنبال اين حديث است كه گويد:

به امام صادق (ع) گفتم: چگونه فهم شود كه آن ملك است و از شيطان نيست در صورتى كه شخص گوينده ديده نشود؟ فرمود: آرامش دل بدانها دهند و فهمند كه از فرشته است، و اگر از شيطان باشد هراس آورد با اينكه، اى زراره، شيطان پيرامون صاحب امر امامت نگردد. از مجلسى (ره)- حاصل اين است كه: سائل، بعيد مى‌داند