ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٧٤٨ - شرحها

شده است.

مجلسى رحمه اللَّه گويد: در بسيارى از اخبار است كه اين آيه در شأن ائمه است كه در شب قدر فرشته بر آنها نازل مى‌شود و با آنها سخن مى گويد و احتمال دارد كه بر مؤمنين هم نازل شوند و با آنها سخن گويند گر چه نشنوند و فائده آن نزول بركات است بر آنها يا يقين به آن است پس از شنيدن اين آيه. پايان كلام مجلسى (ره).

ولى مى‌توان گفت كه مضمون آيه نزول فرشته‌ها و بشارت آنها است در اين عالم و ارتباط بشر با فرشته به چند وجه است:

١- او را درك كند و با او روبرو شود: اين مقام نبوت است.

٢- او را درك كند و از او بشنود و با او روبرو نشود: اين مقام ائمه است.

٣- خود او را درك نكند ولى كلام او را درك كند به القاء در قلب و تأييد عقيده و ايمان به ثواب و نجات از عقاب و اين يك رابطه نامرئى است كه لازمه ايمان است و نسبت به درجات آن كم و زياد مى‌شود و نزول فرشته‌ها بر مؤمنين به همين معنى است و اين معنى از دنيا تا مرگ و از مرگ تا قيامت ادامه دارد و در هر دورى بطورى است كه با آن مناسب است و تعبير به (تتنزل) كه استقبال استمرارى است دلالت بر همين معنى دارد. از مجلسى (ره):

ان سليمان ورث داود- اشاره است به قول خدا تعالى (١٥ سوره نمل): «محققاً به داود و سليمان دانشى كلان داديم و هر دو گفتند حمد خدا را كه ما را بر بسيارى از بنده‌هاى مؤمنش برترى داد (١٦) سليمان وارث داود شد و گفت: ايا مردم به ما زبان پرنده‌ها آموخته شده و از هر چيزى داده شده است، به راستى اين همان برترى روشن است» و ممكن است تخصيص به سليمان و داود به اين نظر باشد كه با نبوت سلطنت هم داشتند و رياست دين‌