ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٧٢٣ - شرحها

روى زمين باشند چون مردم امريكا مثلا، زيرا در آن تاريخ جز به اين تعبير بيان آنها ميسر نبوده است.

٣- زمين بر خلق خود مى‌لرزد: ظاهراً منظور اضطراب و پريشانى مردم است از هرج و مرج و بى‌نظمى كه بر اثر نبودن رهبر به وجود مى‌آيد.

٤- ميسم: آهنى است كه با آن رمه را داغ مى‌كنند و نشانه مخصوصى مى‌گذارند، براى اينكه شناخته شود و گويا رسم شترداران عرب اين بوده كه براى نشانى، شتران خود را به آرم مخصوصى داغ مى‌كردند و اسبهاى خوب را هم به اين وسيله نشانه‌گذارى مى‌نمودند و اين كنايه از نشان ولايت على است كه بر دل مؤمنان نقش مى‌شود و از چهره درخشانشان عيان مى‌گردد و به اين وسيله در دنيا و آخرت شناخته مى‌شوند.

انقياد براى على (ع) در امر و نهى او: اشاره به مقامى است كه خداوند به پيغمبر عطا كرده و مى‌فرمايد (٧ سوره حشر): «آنچه كه رسول خدا براى شما آورد بگيريد و از آنچه شما را نهى كرد دست باز داريد» و اين مقام از آثار ولايت مطلقه و عصمت است و دو حقيقت را مى‌فهماند:

الف: قلب ولى محل مشيت و خواست خدا است و آنچه در آن نقش شود الهام الهى است و از هر گونه اغراض نفسانى و شخصى بر كنار است.

ب: آنچه فرمايد متن واقع است و به هيچ وجه خطا و تحريفى در آن نيست و اين مقام اساس جانشينى و رهبرى ملت اسلام است و بايد هر امامى داراى آن باشد تا در هر پيشامدى راه درست و رأى صواب را اظهار كند.

اين همان حق رأيى است كه در اجتماعات منظم براى مقام رياست عظمى محفوظ است و در مورد اختلاف نظر رأى او قاطع و متبع است ولى در رياست دينى چون سر و كارش با عالم نامرئى است و رهبرى تا قيامت را بر عهده دارد بايد مقرون به تأييد الهى باشد و با مقام عصمت از هر گونه خطائى مصون باشد.