ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمرهاي، شيخ محمد باقر - الصفحة ١٩١ - باب در اينكه ائمه(ع) وارثان علم هستند يكى به ديگرى علم را به ارث دهد
٤- فضيل بن يسار گويد: شنيدم امام صادق (ع) مىفرمود:
در على (ع) روش هزار تن از پيغمبران بود، به راستى علمى كه با آدم (ع) فرود آمد برداشته نشد، عالمى نميرد كه علمش از دست برود، علم ارث برده شود.
٥- عمر بن ابان گويد: از امام باقر (ع) شنيدم مىفرمود: به راستى علمى كه با آدم نازل شد برداشته نشد، عالمى نميرد كه علمش از دست برود.
٦- امام باقر (ع) مىفرمود: (اين مردم) نم را مىمكند و نهر بزرگ را از دست مىنهند، به او عرض شد: نهر بزرگ كدام است؟ فرمود: رسول خدا (ص) و علمى كه خدا به او داده است، خداى عز و جل سنت پيغمبران را از آدم (ع) تا محمد (ص) براى آن حضرت گرد آورد، به او عرض شد: اين سنتها چه بود؟
فرمود:
علم و دانش همه پيغمبران يك جا، و رسول خدا (ص) آن را به على (ع) منتقل كرد، مردى به او گفت: يا ابن رسول اللَّه، امير المؤمنين (ع) داناتر بود يا يكى از پيغمبران؟ امام باقر (ع) فرمود:
بشنويد اين مرد چه مىگويد، خدا گوش هر كه را خواهد باز كند، من به او گفتم كه: خدا علم همه پيغمبران را براى محمد (ص) جمع