ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٩١ - باب در باره اينكه امامان گواهان خداى عز و جل هستند بر خلق او

است بواسطه آنچه از طرف خداى عز و جل به ما تبليغ كرده است و ما هستيم گواهان بر مردم ديگر، هر كه به راستى باور كند ما او را در قيامت تصديق كنيم و مؤمن معرفى كنيم و هر كه تكذيب كند و امامت ما را دروغ شمارد او را در قيامت تكذيب كنيم.

٣- احمد بن عمر حلال گويد: از ابو الحسن (ع) از تفسير قول خدا عز و جل (٢١ سوره هود): «آيا پس كسى كه بَيّنه از پروردگار خود دارد و گواهى از وى در دنبال او است» پرسيدم، فرمود: مقصود از گواه امير المؤمنين (ع) است كه گواه و مصدق رسول خدا بود و رسول خدا (ص) بود كه بَيّنه و معجزه از پروردگارش داشت.

٤- بُرَيْد عجلى گويد: به امام باقر (ع) گفتم: تفسير قول خدا تبارك و تعالى را بفرمائيد (١٣٨ سوره بقره): «و همچنين شما را امت وسط ساختيم تا گواه بر همه مردم باشيد و گواه بر شما هم رسول خدا است» فرمود: ما هستيم امّت وسط و ما هستيم گواهان خدا تبارك و تعالى بر خلقش و حجتهاى او در زمينش. گفتم: تفسير گفته خداى تعالى (٧٧ و ٧٨ سوره حج): «أيا آن كسانى كه گرويدند، ركوع كنيد و سجده كنيد و بپرستيد پروردگار خود را و كار نيك كنيد تا شايد رستگار شويد و در راه خدا به راستى جهاد كنيد، او است كه شما را برگزيده است» فرمود: ما را قصد كرده، ما هستيم برگزيده‌ها، خدا تبارك و تعالى در دين حرجى ننهاده و حرج از تنگ گرفتن سخت‌تر است «كيش پدر شما ابراهيم است» ما را بخصوص قصد كرده است‌