ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٥٧١ - باب در امر غيبت امام عصر(ع)

ديگرى نتوان شناخت.

گويد: من گريستم، امام فرمود: چرا گريه مى‌كنى اى ابا عبد الله، عرض كردم: قربانت، چرا نگريم با اين كه شما مى‌فرمائيد ١٢ پرچم است كه از هم شناخته نشوند.

گويد: در مجلس آن حضرت در بچه بود كه پرتو خورشيد از آن در آمده بود (اشاره به آن) فرمود: آيا اين روشن و هويدا است؟

گفتم: آرى، فرمود: امر ما از اين خورشيد روشن‌تر است.

١٢- امام صادق (ع) فرمود: براى قائم دو غيبت باشد، در يكى از آنها در موسم حج شركت كند و مردم را ببيند و مردم او را نبينند.

١٣- يكى از اصحاب موثّق امير المؤمنين (ع) گويد: آن حضرت اين سخن را گفت و از او حفظ كردند، بر سر منبر كوفه در خطبه خود ايراد كرد:

بار خدايا به راستى مطلب اين است كه به ناچار حجت‌هائى در زمين تو بايد كه يكى پس از ديگرى بر خلق تو گماشته باشند تا آنان را به دينت رهبرى كنند و از دانشت به آنها بياموزند، تا پيروان اولياء تو پراكنده و نابود نگردند، و حجت تو بسا ظاهر است و بر سر كار نيست يا غائب است و انتظار ظهورش كشند، اگر شخص آنها در حال هدنه و خانه‌نشينى از نظر مردم نهان گردد، دانش‌