ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٥٦٩ - باب در امر غيبت امام عصر(ع)

اختران آسمانيم هر زمانى اخترى غروب كند اختر ديگرى از افق بر آيد، تا چون با انگشت خود امام را نشان داديد و به سوى او گردن كشيديد، خدا ستاره هدايت شما را نهان سازد و فرزندان عبد المطلب كه خاندان امامت باشند برابر گردند در نظر مردم و شناخته نشود كه كدام امام است، و چون ستاره شما طلوع كند پروردگار خود را سپاس گزاريد.

٩- محمد بن مسلم گويد از امام صادق (ع) شنيدم، مى فرمود: قائم (ع) پيش از آن كه قيام كند غيبتى دارد، گفتم: چرا؟

فرمود:

به راستى كه او مى‌ترسد و با دستش اشاره به شكمش كرد، يعنى از كشته شدن.

١٠- محمد بن مسلم گويد: از امام صادق (ع) شنيدم مى فرمود:

اگر شنيديد صاحب الامر (ع) غايب شده منكر او نشويد.

١١- مفضل بن عمر گويد: من در خدمت امام صادق (ع) بودم و مردمى هم حضور داشتند، به گمانم به ديگرى فرمود: كه به خدا صاحب الامر از ديده شما غايب شود و گم نام گردد تا گويند، مرد، نابود شد، در كدام دره افتاد و كشتى مذهب شما واژگون گردد چنانچه كشتى عادى در امواج دريا، و تنها كسى نجات يابد كه خدا پيمان از او گرفته و ايمان را در دلش نقش كرده و با روح خود او را تأييد كرده محققاً ١٢ پرچم مشتبه بلند شود كه يكى را از