ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٥٥ - باب در اينكه زمين بىحجت نماند

بندگانش نمى‌ماند.

٩- ابو الحسن (مقصود امام دهم است- از مجلسى ره) فرمود:

به راستى زمين تهى از حجت نباشد و به خدا منم آن حجت.

١٠- ابى حمزه گويد: به امام صادق (ع) گفتم: زمين بى‌امام مى‌ماند؟ فرمود: اگر زمين بى‌امام شود، فرو رود، (اهل خود را در خود كشد و هلاك كند).

١١- محمد بن فضيل گويد: به امام رضا (ع) عرض كردم:

زمين بى‌امام بجا مى‌ماند؟ فرمود: نه، گفتم: از امام صادق (ع) به ما روايتى رسيده است كه زمين بى‌امام نماند مگر آنكه خدا بر مردم زمين يا بر بندگان خود خشم گيرد، فرمود: نه، در اين صورت بجا نماند و فرو ريزد.

١٢- امام باقر (ع) فرمود: اگر به فرض محال امام يك ساعت از زمين برداشته شود، بل اهل خود موج بردارد (بالا و پائين شود) چنانچه دريا با اهل خود موج بردارد.

١٣- وشاء گويد: از امام رضا (ع) پرسيدم: زمين بى‌امام بجا مى‌ماند؟ فرمود: نه، گفتم: به ما روايت رسيده كه زمين بى‌امام بجا نماند مگر اينكه خداى عز و جل بر بندگان خشم كند، فرمود:

بجا نماند، در اين صورت فرو ريزد.