ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٤٠٥ - باب آنچه نص از خدا عز و جل و رسولش صادر شده بر ائمه يكى بعد از ديگرى

مسلمانان، اين (على ع) ولى شما است بعد از من حاضران به غائبان برسانند، امام باقر (ع) فرمود: به خدا على (ع) امين خداوند بود بر خلقش و غيبش و دينى كه براى خود پسند داشت، سپس مرگ رسول خدا (ص) فرا رسيد و على را نزد خود خواند و فرمود: يا على من مى‌خواهم آنچه را خدا از غيب و علم خود و از خلقش و دين پسند خودش به من سپرده به تو بسپارم به خدا اى زياد أحدى از خلق با على شريك نبود.

سپس مرگ على (ع) فرا رسيد و پسرانِ خود كه ١٢ تن بودند فرا خواند و فرمود: اى پسران من خدا نخواست جز اين كه در من سنّتى از يعقوب نهاد، يعقوب در حضور ١٢ پسرِ خود جانشين و خليفه خود را معرفى كرد، هلا من هم شما را به جانشين خود و صاحب الأمر شما خبر مى‌دهم، هلا بدانيد كه اين زاده رسول خدا (ص) حسن و حسين مى‌باشند، از آنها بشنويد و فرمان آنها ببريد و پشتيبان آنها باشيد كه هر چه را رسول خدا به من سپرده بود به آنها سپردم همانها كه خدا از خلق و از غيب و از دين پسند خود بدو سپرده بود، خدا واجب كرده است براى آنها از نظر اين كه وصى على هستند آنچه را واجب كرده بود براى على از نظر اين كه وصى رسول خدا (ص) بود و بر يك ديگر برترى ندارند جز از نظر كبر سن، و شيوه حسين (ع) اين بود كه در هر مجلسى حسن (ع) حضور داشت سخنى نمى‌گفت تا برخيزد.

سپس مرگ حسن (ع) رسيد، آن مقام را به حسين تسليم‌