ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ١٤٥ - باب در اينكه مقصود از آياتى كه خدا در قرآن ذكر كرده ائمه(ع) هستند

باب در اينكه مقصود از آياتى كه خدا در قرآن ذكر كرده ائمه (ع) هستند

١- داود رقى گويد: از امام صادق (ع) تفسير قول خداى تبارك و تعالى (١٠١ سوره يونس): «بى‌نياز نكنند آيات و نذر قومى را كه ايمان ندارند» پرسيدم، فرمود: آيات ائمه‌اند و نذر همان پيغمبرانند (ع).

٢- امام باقر (ع) در تفسير قول خداى عز و جل (٤٢ سوره قمر):

«به همه آيات ما تكذيب كردند» فرمود: مقصود از آيات، اوصياء است.

٣- ابى حمزه گويد: به امام باقر (ع) عرض كردم: قربانت، شيعه از شما تفسير اين آيه را مى‌خواهد (١ سوره نبأ): «عَمَّ يَتَساءَلُونَ عَنِ النَّبَإِ الْعَظِيمِ‌»: از چه از هم مى‌پرسند از خبرى بزرگ» فرمود: اختيار با من است، اگر بخواهم به آنها خبر مى‌دهم و اگر بخواهم خبر نمى‌دهم، سپس فرمود: ولى من به تو از تفسيرش خبر مى‌دهم، گفتم: «عَمَّ يَتَساءَلُونَ‌» گويد: فرمود: اين در باره امير