ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ١٠٣ - باب در اينكه ائمه(ع) نور خدا عز و جل هستند

باب در اينكه ائمه (ع) نور خدا عز و جل هستند

١- ابى خالد كابلى گويد: از امام باقر (ع) از تفسير قول خداى عز و جل (٨ سوره تغابن): «بگرويد به خدا و رسولش و نورى كه ما فرو فرستاديم» پرسيدم، فرمود: اى ابو خالد، مقصود از نور- بخدا- نور ائمه از خاندان محمد است (ع) تا روز قيامت، هم ايشانند به خدا نور خدا كه فرو فرستاده و هم آنانند به خدا نور خدا در آسمان و زمين، به خدا اى ابا خالد نور امام در دل مؤمنان از پرتو خورشيد تابان در روز روشن‌تر است، به خدا آنها دل مؤمنان را نورانى كنند و خدا عز و جل نورشان را از هر كه خواهد محجوب دارد تا دلشان تاريك گردد، به خدا اى ابا خالد بنده‌اى ما را دوست ندارد و پيروى نكند تا خدا دلش را پاك كند و خدا دل بنده‌اى را پاك نكند تا تسليم ما شود و با ما در سازش و صفا باشد و چون نسبت به ما در صلح و صفا باشد، خدا او را در سختى حساب سالم دارد و از فزع بزرگ روز قيامت آسوده‌اش كند.

٢- امام صادق (ع) در تفسير قول خداى تعالى: «آنان كه پيروى مى‌كنند از اين پيغام بر و خبرگزار درس ناخوانده ما كه اوصاف او را در تورات و انجيل نبشته مى‌يابند كه آنها را امر به معروف و نهى از منكر