اصول فقه نوين - اراکی، محسن - الصفحة ٢٢٢ - قاعده سوم قاعده اشتراك معنوى كمى
مىآيند، و از همين جا فرق ميان واحد ذاتى و واحد عددى معلوم مىشود، و لذا وحدتى كه وصف ذات بارى تعالى است وحدت به معناى نخستين است؛ نه وحدت عددى كه وحدت بهمعناى دوم است.
بنابر اين، قاعده اشتراك معنوى كمّى سه ركن دارد:
١) ركن ايجابى، حكايت لفظ است از ذات طبيعت معنا، و اينكه ذات و طبيعت صرف، موضوع له و محكى عنه حقيقى لفظ است؛
٢) ركن سلبى نخستين اين است كه هر حيثيت كمى زايد بر ذات طبيعت، جزء موضوع له نيست. نتيجه اين ركن سلبى اين است كه لفظ حاكى از ذات معناست، و قلّت و كثرت قيد معنا نيست؛
٣) ركن سلبى دوم اين است كه هيچ عددى جزو ذات معنا نيست، بنابر اين نسبت طبيعت معنا به همه اعداد يكسان است. نتيجه اين ركن سلبى اين است كه مفهوم انسان- مثلًا- حاكى از طبيعت انسان است خواه يك انسان يا دو انسان يا سه انسان يا يك ميليون انسان، و كثرت و قلّت عدد، هيچ تأثيرى بر رابطه لفظ و معنا ندارد.