موسوعة الإمام الخميني 49 (شرح حديث جنود عقل و جهل) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٤٣ - ادبار و اقبال عقول جزئيه

تعيّنات براى اكتساب كمال و ارتزاق روحانى و ترقّيات باطنيه روحيه كه بدون اين وقوع در كثرت صورت نگيرد، و اين به يك معنا، خطيئه آدم يا يكى از معانى، خطيئه آدم- على نبيّنا وآله وعليه السلام- است؛ زيرا كه آدم عليه السلام در تحت جذبه غيبيه اگر مانده بود و در آن حالِ فنا و بى‌خبرى- كه بهشت دنيا به آن معبر است- باقى مى‌ماند، از تعمير عالم و كسب كمالات ملكيه آثارى نبود. پس به واسطه تسلّط شيطان بر او، توجه به كثرات حاصل شد و از درخت گندم، كه صورت دنيا در عالم جنّت است، تناول نمود. پس از آن توجه، باب كثرت، مفتوح و راه كمال و استكمال بلكه باب كمال «جلا» و «استجلا» باز شد. پس با آن‌كه در مذهب محبّت و عشق، اين توجه، خطيئه و خطا بود، در طريقه عقل و سنّتِ نظام اتمّ، لازم و حتم بود، و مبدأ همه خيرات و كمالات و بسط بساط رحمت رحمانيه و رحيميه گرديد.

پس حقيقت ادبار، وقوع در حُجُب سَبعه‌ [١] است، و تا در اين حجب واقع نشود، قدرت خرق حجاب پيدا نشود.

و امّا اقبال عقول جزئيه عبارت است از: خرق حُجُب سَبعه كه بين خلق و حق است كه اصول حجب و تعيّنات، آنها است، و گاهى به سبعين حجاب و گاهى به سبعين الف حجاب، به حسب مراتب و جزئيات، تعبير شود؛ چنانچه در حديث است: «إنَّ للَّهِ سَبْعِيْنَ ألْفَ حِجابٍ مِنْ نُورٍ وَسَبْعينَ ألْفَ حِجابٍ مِنْ ظُلْمَةٍ ...» [٢].

[١] براى اطّلاع بر حُجُب سَبعه و معانى آن، ر. ك: مرآة العقول، ج ٩، ص ٧١؛ شرح چهل‌حديث (اربعين حديث)، امام خمينى قدس سره، ص ٦٥٦- ٦٥٧.

[٢] «به‌درستى كه از براى خداوند، هفتاد هزار حجاب از نور و هفتاد هزار حجاب از ظلمت است». (بحار الأنوار، ج ٥٥، ص ٤٥، ذيل حديث ١٣؛ الوافي، ج ٥، ص ٦١٤؛ كنز العمّال، ج ١٠، ص ٣٦٩، حديث ٢٩٨٤٧)