موسوعة الإمام الخميني 49 (شرح حديث جنود عقل و جهل) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٣٦٥ - فصل ششم در شمّه اى از احاديث درباره تكبّر

يك اخلاق ناهنجار از يك عالِم و يك عمل خلاف از يك نفر طلبه، آن قدرى كه كمك‌كارى مى‌كند در فساد اخلاق و اعمال مردم، كمتر چيزى مى‌تواند آن قدر كمك كند. پس اينان بايد خيلى از خود مواظبت كنند كه علاوه بر آن‌كه عهده‌دار سعادت خود هستند، عهده‌دار سعادت مردم نيز هستند، و فساد و زشتى اينان با ديگران خيلى فرق دارد و حجّت بر آنها تمام‌تر است.

فصل ششم در شمّه [اى از] احاديث درباره تكبّر

در كافى شريف، از حضرت صادق- عليه السلام- منقول است كه «متكبّران، به صورت مورچگان ضعيفى شوند، و مردم آنان را پايمال كنند تا خداوند از حساب فارغ شود» [١].

صورت غيبيه تكبّر، صورت مورچه ضعيف است، و شايد اين صورتِ برزخيه قيامتيه، براى كوچك و صغير بودن نفْسِ شخصِ متكبّر باشد، چنان كه معلوم شد كه تكبّر از كوچكىِ حوصله و ضعف نفس و ضيق صدر است، و چون معنى و لُبّ متكبّر، كوچك است و صور غيبيه ملكوتيه، تابع مَلَكات نفسانيه است و بدنْ ظلّ روح است در عالم ملكوت و تعصّى از تبعيت آن ندارد، پس كوچكى و حقارت روح به بدن سرايت كند و آن را به صورت حيوان كوچكِ بى‌مقدارى درآورد كه در زير پاى مخلوق پايمال شود تا مردم از حساب فارغ شوند.

[١] متن اين حديث شريف، چنين است: «إنَّ الْمُتَكَبِّرِينَ يُجْعَلُونَ فِي صُوَرِ الذَّرِّ، يَتَوَطَّاهُمُ النّاسُ حَتّى يَفْرُغَ اللّهُ مِنَ الْحِسابِ». (الكافي، ج ٢، ص ٣١١، «كتاب الإيمان و الكفر»، «باب الكبر»، حديث ١١)