موسوعة الإمام الخميني 49 (شرح حديث جنود عقل و جهل) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٣٣٤ - فصل چهارم در ذكر بعض از اخبار شريفه در اين باب و بيان اجمالى آنها

لَهُ الرِفْقُ قُسِّمَ لَهُ الإيمانُ» [١].

وَعَنْ أبي جَعْفَرٍ- عليه السلام- قالَ: «إنَّ لِكُلِّ شَي‌ءٍ قُفْلًا، وَقُفْلُ الإيمانِ الرِفْقُ» [٢].

و اين دو حديث شريف، دلالت كند بر آنچه سابق ذكر شد كه در رياضت نفس و سلوك الى اللَّه، يكى از مهمّات، مرافقت و مدارات با آن است، و چون مرافقت با نفس نمودى، نفس انس و محبّت با عبادات و طاعات پيدا كند و به واسطه اين محبّت و عُلقه، انس و محبّت با حق پيدا كند، و اين، فتح باب معارف الهيه كه سرچشمه ايمان است، مى‌باشد، چنانچه عنف و خرق، گاهى سبب شود كه در ذائقه روح، عبادت و عبوديت تلخ و ناگوار شود، و اين، سبب اعراض قلب از حق شود. پس معلوم شد كه قفلِ ايمان رفق است، و كسى كه نصيب آن رفق باشد، ايمان نيز نصيب او شود.

وَعَنْ مَحَمَّدِ بْنِ يَعْقُوبَ بِإسْنادِهِ عَنْ أبِي عَبْدِاللَّهِ- عليه السلام- قالَ: «قالَ رَسُولُ اللَّهِ- صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ- مَا اصْطَحَبَ اثْنانِ إلَّاكانَ أعْظَمُهُما أجْراً وَأحَبُّهُما إلى اللَّهِ، أرْفَقَهُما بِصاحِبِهِ» [٣].

وَبإسْنادِهِ عَنْ عُمَرَ بْنِ حَنْظَلَةَ عَنْ أبي عَبْدِاللَّهِ- عليه السلام- قالَ: «يا عُمَرُ!

[١] امام باقر عليه السلام فرمودند: «كسى كه رفق، قسمت او شده باشد، ايمان بهره و قسمتش شده است». (الكافي، ج ٢، ص ١١٨، «كتاب الإيمان و الكفر»، «باب الرفق»، حديث ٢)

[٢] امام باقر عليه السلام فرمودند: «براى هر چيزى قفلى است، و قفل ايمان رفق و مُدارات است». (الكافي، ج ٢، ص ١١٨، «كتاب الإيمان و الكفر»، «باب الرفق»، حديث ١)

[٣] پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمودند: «هيچ دو نفرى با هم دوست نشدند مگر آن‌كه در پيش خدا از جهت عظمت پاداش و محبوب بودن نزد خدا، آن كس بهره‌ورتر است كه با دوستش رفيق‌تر است. (الكافي، ج ٢، ص ١٢٠، «كتاب الإيمان و الكفر»، «باب الرفق»، حديث ١٥)