موسوعة الإمام الخميني 49 (شرح حديث جنود عقل و جهل) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٣٦١ - فصل پنجم در شمّه اى از احاديث شريفه در اين باب

فصل پنجم در شمّه [اى‌] از احاديث شريفه در اين باب‌

در كافى شريف، سند به حضرت صادق- سلام اللَّه عليه- رساند كه فرمود:

«در آن چيزهايى كه خداى- عزَّ وجلّ- به داود وحى فرستاد، اين بود كه: اى داود! چنانچه نزديك‌ترين مردم به خدا متواضعان هستند، همين‌طور دورترين مردم به او متكبّرانند» [١].

اين حديث شريف، براى اهل يقظه و اصحاب معرفت كفايت مى‌كند. تقرّب به حق تعالى سرچشمه همه سعادات است، و دورى از آن ساحتِ مقدّس مايه همه شقاوت‌ها است. آنان كه خداخواه و خداطلبند و خود را از جنود خدا محسوب مى‌دارند و اهل علم مى‌دانند، و آنان كه براى تقرّب به حق تعالى به مناسك و عبادات قيام مى‌كنند، بايد از خود مراقبت كامل كنند؛ كه نتيجه مطلوبه حاصل نشود مگر به اتصاف به تواضع و اجتناب از تكبّر.

ما با آنان كه علم و عمل را براى دنيا طلب مى‌كنند، اكنون حرفى نداريم- حساب آنان با خداى جبّار است- لكن آنهايى كه مدّعى آن هستند كه خداطلب و حق‌جو هستند، بايد از اين حديث حساب كار خود را بكنند، و آن‌گاه اين حديث محك باشد از براى آنان كه نفس أمّاره را به آن امتحان كنند؛ اگر باز در دل تكبّر دارند و در عمل متكبّر هستند، بفهمند اعمالشان و علومشان‌

[١] متن اين حديث شريف، چنين است: «فِيمَا أوْحَى اللَّهُ- عَزَّ وَجَلَّ- إلى داوُدَ عليه السلام: يا داوُدُ كَما أنَّ أقْرَبَ النّاسِ مِنَ اللَّهِ الْمُتَواضِعُونَ، كَذلِكَ أبْعَدُ النّاسِ مِنَ اللَّهِ الْمُتَكَبِّرُونَ». (الكافي، ج ٢، ص ١٢٣، «كتاب الإيمان و الكفر»، «باب التواضع»، حديث ١١)