موسوعة الإمام الخميني 49 (شرح حديث جنود عقل و جهل) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٩٢ - فصل سوم در بيان تأثير اعمال در قلب
آنها- به گفته ارباب قلوب و اصحاب معارف الهيه [١] و اشارات و صراحات كتاب شريف الهى و صحيفه نورانى آسمانى [٢] و روايات وارده از اهلبيت وحى الهى [٣]- بهشت اعمال و جهنّم اعمال تشكيل شود، و ارض ملكوت، خود در ابتداء امر، ساده و قيعان است، و عمل بنىآدم آن را آبادان و معمور كند.
در قرآن شريف، به تعبيرات مختلفه، از اين حقيقت غيبيه پرده برداشته، چنانچه در آيه ٣٠ از آل عمران فرمايد: يَوْمَ تَجِدُ كُلُّ نَفْسٍ ما عَمِلَتْ مِنْ خَيْرٍ مُحْضَراً وَ ما عَمِلَتْ مِنْ سُوءٍ تَوَدُّ لَوْ أَنَّ بَيْنَها وَ بَيْنَهُ أَمَداً بَعِيداً [٤].
و اين آيه شريفه كالصريح در اين است كه انسان، خودِ اعمال را در آن روز مىبيند؛ چه اعمال صالحه و چه اعمال سيّئه، و تأكيد كند اين مطلب را آنكه مىفرمايد در ذيل آيه كه: آرزو مىكند كه بين او و اعمال سيّئهاش جدايى بسيار باشد.
و در سوره مباركه «زلزال» فرمايد: يَوْمَئِذٍ يَصْدُرُ النَّاسُ أَشْتاتاً لِيُرَوْا أَعْمالَهُمْ^ فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ خَيْراً يَرَهُ^ وَ مَنْ يَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ [٥]، و ظاهر، بلكه صريح
[١] ر. ك: الحكمة المتعالية، ج ٩، ص ٢٩٠.
[٢] مانند آيات ٦- ٨ سوره الزلزال.
[٣] ر. ك: عوالي اللآلي، ج ٤، ص ٨، حديث ١٠؛ بحار الأنوار، ج ٧، ص ٢٢٩، و ج ٨، ص ١٢٣، «كتاب العدل و المعاد»، «باب الجنَّة ونعيمها»، حديث ٩.
[٤] «روزى كه هر كس كار نيك و كار بد خود را در برابر خود حاضر بيند، آرزو كند كه اى كاش ميان او و كردارش فاصلهاى دور مىبود».
[٥] «روزى كه مردم در آنروز، پراكنده از قبرها بيرون مىآيند تا اعمالشان را به آنهابنمايانند، هر كس به وزن ذرّهاى نيكى كرده باشد آن را مىبيند، و هر كس به وزن ذرّهاى بدى كرده باشد آن را مىبيند». (الزلزال (٩٩): ٦- ٨)