موسوعة الإمام الخميني 49 (شرح حديث جنود عقل و جهل) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٩١ - فصل سوم در بيان تأثير اعمال در قلب
كه در اين جمعيتهاى عنانگسيخته پيدا شود، از سرخودى اين قوه است.
اكنون انسان بيدار اگر قدرى فكر كند، به خوبى مىيابد جنايت خود را در هتك پرده عفت؛ قوهاى را كه خداوند تعالى براى حفظ نظام عائله و ابقاى شرافت و سعادت دنيا و آخرت مرحمت فرموده؛ همان قوه را كه انسان به ضد مقصد و مقصود به كار برد.
چه جنايت و خيانتى بالاتر از آن شود! همان قوه [اى] كه بايد از آن بقاى نسل شود، به واسطه به كاربردن آن را بىموقع و برخلاف ميزان عقل، همان موجب قطع نسل شود؛ يا اگر بعد از اين جنايات، نسلى از او باقى ماند، به انواع بليات و امراض گوناگون مبتلا باشد.
اطباء امروز، بسيارى از امراض را بعد از تجزيه و تجربه به امراض تناسلى خود مريض يا پدر يا اجدادش كه به وراثت به او رسيده، نسبت مىدهند. اينها يك از هزار مفاسد دنيوى اين قوه عنانگسيخته است. اگر قدرى توجه شود به مفاسدى كه از آن حاصل شود در عالم ماوراى طبيعت، به گفته اطباء نفوس و مربوطين با وحى الهى و علماء روحانى ماوراى طبيعت، معلوم شود كه اين مفاسد دنيوى قدر قابلى در مقابل آنها ندارد، و اين مطلب محتاج به فصلى جداگانه است كه تا اندازه [اى] مطلب روشن شود.
فصل سوم در بيان تأثير اعمال در قلب
] بايد دانست كه از براى هر يك از اعمال، چه اعمال خيريه و چه اعمال شرّيه فاسده، در نشئه ملكوت و عالم غيب، يك صورت غيبيه ملكوتيه است كه از