موسوعة الإمام الخميني 49 (شرح حديث جنود عقل و جهل) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١١٢ - فصل پنجم راه تحصيل ايمان

و ظلمت‌ها آمده، نمى‌پذيرد؟!

آرى، دام‌هاى شيطان كه به صورت دنيا و زرد و سرخ آن در نظرت جلوه نموده، راه گوش و چشمت را بسته و قلبت را منكوس نموده، اكنون تفكر كن در آيه شريفه كه فرمايد:

وَ لَقَدْ ذَرَأْنا لِجَهَنَّمَ كَثِيراً مِنَ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ لَهُمْ قُلُوبٌ لا يَفْقَهُونَ بِها وَ لَهُمْ أَعْيُنٌ لا يُبْصِرُونَ بِها وَ لَهُمْ آذانٌ لا يَسْمَعُونَ بِها أُولئِكَ كَالْأَنْعامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ أُولئِكَ هُمُ الْغافِلُونَ‌ [١].

ببين علامت كسانى كه براى جهنّم خلق شده‌اند و نشانه جهنّميان، در تو هست؟

قلبى كه از نور تدبّر و تفقّه و برگرداندن ظاهر دنيا را به باطن آن محروم باشد، با گوشت پاره كه دل حيوانى را تشكيل مى‌دهد، فرقى ندارد. چشمى كه جز صورت اين عالم را نبيند و از نظر عبرت و حكمت كور باشد، و گوشى كه جز اصوات اين عالم را نشنود و از مواعظ الهيه منعزل باشد و حِكَم و نصايح را نپذيرد، با چشم و گوش حيوانات ممتاز نيست. آنهايى كه اين سه خاصيت بزرگ انسانى را ندارند، حيواناتى و چارپايانى هستند به صورت انسان، بلكه آنها گمراه‌ترند از حيوان؛ چه كه انسان با آن نور فطرة اللهى كه با يدِ قدرت حق- جلّ جلاله- مخمّر شده است‌ [٢] و با آن قرآن و كتاب‌هاى آسمانى و ارشاد و هدايت‌

[١] «و به تحقيق بسيارى از جنّيان و انسان‌ها را براى جهنّم آفريديم، آنها قلب دارند و نمى‌فهمند، چشم دارند و نمى‌بينند، گوش دارند و نمى‌شنوند، آنان همان چهارپايانند بلكه گمراه‌ترند، آنان غافلان و بى‌خبرانند». (الأعراف (٧): ١٧٩)

[٢] ر. ك: ص ٧٨، پاورقى شماره ٢.