یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٨١ - ربا

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٤، ص: ٢٨١

یکی از مظاهر دزدی سرمایهداری از اموال طبقات کارگر است.

و چون از نظر کارل مارکس تولیدکننده حقیقی کارگر است و محروم کردن آنها محصول کارشان را به هر عنوانی، به عنوان قرض دادن به آنها (و ربا گرفتن) یا به عنوان کارفرمایی و کارگری و شریک شدن در سهام آنها جرم و استثمار است، خواه آنکه ربایندگان قسمتی از منافع کارگران مالکین و فئودالها باشند یا رباخواران یا کارفرمایان، همه مال مردم را به بیهوده میخورند. (لاتأکلوا اموالکم بینکم بالباطل در درجه اول شامل حال استثمارگران میشود.) ما عقیده کارل مارکس را نقل میکنیم تا کوتهفکران بدانند نظاماتی اجتماعی در دنیا هست که روی پای خود ایستاده بدون اینکه رباخواری کند. پس چگونه مسلمانان عاجزند از اینکه پایه اقتصاد خود را بدون ربا بریزند و اقتصادشان اسلامی محض باشد؟.

مسیحیت مخالف ربا است:

بعلاوه ربا در هر دینی حرام است، تنها در اسلام حرام نیست.

قانون رومانی وام با بهره را تجویز میکرد و کلیسای کاتولیکی آن را تحریم کرد، هم تورات آن را تحریم کرد و هم انجیل.

در دین یهود ربا حرام است:

قرآن این تحریم را از تورات نقل میکند و از اینکه یهودیان با تحریم تورات رباخواری میکنند، انتقاد میکند.

سوره نساء، آیه ١٦٠-/ ١٦١:

فبظلم من الذین هادوا حرمنا علیهم طیبات احلت لهم و بصدهم عن سبیلاللَّه کثیراً. و اخذهم الرّبوا و قد نهوا عنه و اکلهم اموال الناس بالباطل و اعتدنا للکافرین منهم عذاباً الیماً.

الان هم یهود سرمایهدار درجه اول جهان و رباخوار درجه اول جهان و در نتیجه استثمارگر درجه اول جهان و سرطان نمره یک جهان است. و یکی از مواردی که ما به درد یهودیان مبتلا شدیم این است که با آنکه قرآن نهی کرد از ربا، با حیل شرعیه تجویز کردیم و شاید یهود نیز حیل شرعیهای برای فرار از ربا برای خود درست کرده