یادداشتهای استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١١٤ - دوستیها و بی وفایی ها - نباید جز خدا به احدی اعتماد کرد
یادداشتهای استاد مطهری، ج ٤، ص: ١١٤
رسیدن به دنیا بر حرص می افزاید
و من کتاب له علیه السلام الی غیره (نهجالبلاغه، جلد ٤، صفحه ١٣):
اما بعد، فان الدنیا مشغلة عن غیرها و لمیصب صاحبها منها شیئاً الّا فتحت له حرصاً علیها و لهجاً بها، و لن یستغنی صاحبها بما نال فیها عما لمیبلغه منها، و من وراء ذلک فراق ما جمع و نقض ما ابرم، ولو اعتبرت بما مضی حفظت مابقی، والسلام.
دنیاپرستی - زندان پول
رجوع شود به مقدمه مقاله احرار، اطلاعات ٢٥/ ١١/ ٥٢، ضمیمه این ورقه (١).
دوستی و معاشرت
در کافی، باب العقل، این حدیث از حضرت امیر، علی علیه السلام نقل شده:
من استحکمت لی فیه خصلة من خصال الخیر احتملته علیها و اغتفرت فقد ما سواها. ولا اغتفر فقد عقل ولا دین، لان مفارقة الدین مفارقة الامن فلایتهنأ بحیاة مع مخافة و فقد العقل فقد الحیاة و لایقاس الّا بالاموات.
ظاهر کلمه احتملته این است که او را قابل دوستی میدانم و در دوستی زاید بر آن را میبخشم.
رجوع شود به ورقههای معاشرت و دفتر ٨٩، فصل معاشرت.
دوستیها
خاکی و تو را مشک ختن دانستم! | خاری و تو را سرو و سمن دانستم! | |
دردا که من آنم که تو میدانستی | افسوس، تو آن نهای که من دانستم | |