یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٥٣ - دین و ایمان بهترین سرمایه زندگی است

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٤، ص: ١٥٣

یعنی آدمی محتاج است به اخلاق خوب (اخلاق خوب هر چه باشد)، پشتوانه و ضامن اخلاق خوب دین و ایمان است. در پرتو دین است که آدمی میتواند واقعاً عفیف و پاکدامن و متقی باشد، عادل [١] و غیر متجاوز و با انصاف باشد، مصداق واذا قلتم فاعدلوا ولوکان ذاقربی (انعام، آیه ١٥٢)، قولوا الحق ولو علی انفسکم- کونوا قوامین بالقسط شهداء للَّهولو علی انفسکم او الوالدین و الاقربین (نساء، آیه ١٣٥)، یا ایها الذین امنوا کونوا قوامین للَّهشهداء بالقسط و لایجرمنکم شنآن قوم علی الّا تعدلوا اعدلوا هو اقرب للتقوی (مائده، آیه ٨) [باشد.]

به واسطه دین، آدمی شجاع و قوی در مقابل زورمند میگردد.

راجع به پشتوانه بودن ایمان، رجوع شود به ورقههای توحید اول الدین معرفته که خوب و عالی و مفصل است. البته این اخلاق- گفته شد اخلاق اجتماعی هم [هست.].

نیروی انطباق بر محیط:

٢. یکی دیگر از آثار این است که خوشبینی و رضایت و خشنودی میدهد و به عبارت دیگر جانشین قوه انطباق بر محیط است که در هر جانداری هست. اینجا این سؤال پیش میآید که چه لطفی دارد اینکه آدمی رضایت داشته باشد؟ بهتر این است که روح عصیان و تمرد و نارضایتی داشته باشد. عرض میکنم مقصود از رضایت، لَختی و بیحسی نیست. اولًا خوب است که انسان به سهم خود و حق خود راضی و قانع باشد. البته بالاخره جامعه روی هر اصول و تشکیلاتی باشد برای افراد سهم محدود و معینی قائل میگردد [٢]. باید هرکس به سهم خود راضی باشد. آن چیزی که نباید به او راضی بود بردن دیگران است سهم خود شخص را. اتفاقاً این