یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٥٥٥ - روحانیت - رشد اجتماع

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٤، ص: ٥٥٥

شخصیتها نوعی دیگر و بدتر؛ به صورت یک علف هرزه قوی و مانع رشد بوتههای مفید درمیآیند؛ اتکا به شخصیت سلف، آنها را لوس و ننر و امتیازطلب و مسرف بار میآورد؛ احیاناً روحیههای متمایل به لوسی و اسراف و عیاشی و ولنگاری را در خود جمع میکنند و اخلاق آنها را نیز فاسد میکنند، و چون اهل درس و تحصیل نیستند همه حواسشان متوجه پستها و مقامات است که کی برد و کی محروم شد و چگونه خودشان آنها را بربایند یا به دوستان خودشان اختصاص دهند؛ به بودجه روحانیت تحمیل بزرگی هستند؛ تدریجاً به صورت بیتی درمیآیند و اما عن جدٍّ خود را وارث بودجه روحانیت میشمارند، فرزندان لاابالی و احیاناً لاخدا از پسر و دخترشان دائماً از این سفره ارتزاق میکنند. اینها داستان رافع العصا را به یاد میآورند که مردم را از سلفشان بیزار میکنند.

روحانیت

رجوع شود به ورقه امر به معروف- فعالیتهای خیریه سازمان بهداشت جهانی.

روحانیت - رشد اجتماع

یک پدیده بسیار روشن در دستگاه روحانیت یعنی در حوزههای علمیه ما دیده میشود. آن این است که طلاب و محصلین در ابتدای امر در یک راه قدم برمیدارند؛ یعنی مادامی که مشغول تحصیل میباشند در یک راهند، امتیازشان از یکدیگر بستگی دارد به تقدم در دو فضیلت: علم و تقوا، عوامل دیگر تأثیری ندارند و یا کمتر تأثیر دارند. ولی عدهای نیمهراه رها میکنند و دنبال کار دیگر میروند، بعضی تغییر لباس میدهند و بعضی تغییر ماهیت. فعلًا به آنها که از روحانیت و یا از معنویت به طور کلی خارج شدهاند کاری