یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٧١ - آیاتی از قرآن و یا احادیثی که دنیای مذموم را اکتفا به دنیا معنی می کند

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٤، ص: ٧١

عند ربک ثواباً و خیر املًا. (کهف، ٤٦) ٤. فاعرض عن من تولی عن ذکرنا و لم یرد الّا الحیوة الدنیا. ذلک مبلغهم من العلم. (نجم، ٢٩ و ٣٠) ٥. زین للناس حب الشهوات من النساء ... (آل عمران، ١٤) ٦. این دعا نیز به این مضمون است: ولا تجعل الدنیا اکبر همنا و لامبلغ علمنا.

٧. نهجالبلاغه، جلد ١، صفحه ٩٧: و لبئس المتجر ان تری الدنیا لنفسک ثمناً و مما لک عنداللَّه عوضاً.

این جمله اشاره میکند به ارزش زیاد گوهر نفس انسانی و اینکه از همه دنیا و مافیها بالاتر است و به عبارت دیگر یک نوع جهانبینی خاصی است که روح را از ماده مطلقاً بالاتر میداند. پس این نظر مولود طرز جهانبینی اسلامی است.

٨. ایضاً خطبه ١٠٩ (ج ٢، ص ٤٧):

افهذه تؤثرون ام الیها تطمئنون ام علیها تحرصون؟ فبئست الدار لمن لم یتهمها و لم یکن فیها علی وجل منها، فاعملوا- و انتم تعلمون- بانکم تارکوها و ظاعنون عنها و اتعظوا فیها بالذین قالوا: من اشد منا قوة.

٩. نهجالبلاغه، جلد ٢، صفحه ١٧١: