یادداشتهای استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٥٣٥ - مسأله روح - ذره بی انتها
یادداشتهای استاد مطهری، ج ٤، ص: ٥٣٥
الهی است.
١٢. صفحه ٣٠:
روح از خداست و قرآن جای خدا را در انسان میان او و دل او سراغ میدهد: ان اللَّه یحول بین المرء و قلبه [١]. این دل که گفتیم محل و مولّد آرزوست چیست و کجاست؟ نمیدانیم چیست و کجاست ولی میدانیم که هست چون آثار آن در تمام حرکات ما پیداست ... دل هم مثل خداست، هست ولی دیده نمیشود، در هر کار و هر جا حضور دارد اما هیچ جا نیست، در عین حال مسئول تعقل و بیداری ماست و اگر کور باشد گمراهی نتیجه میدهد.
١٣. صفحه ٣١:
سرچشمه آرزو در انسان که چند صباحی در اختیار و استفاده اوست یا نفخه الهی بنا به تعبیر قرآن، در حکم یک تزریق خارجی یا ودیعه و امانتی است که خدا از ملکوت بینهایت بزرگ ذات خود در وجود بینهایت کوچک ما میدمد و بر دوش ما میگذارد.
١٤. در عین حال نویسنده در صفحه ٣٢ میگوید:
در زمینه کلمه روح در جزوه مسأله وحی گفته و نشان داده شده است که منظور و معنای آن در قرآن به هیچ وجه نه با کلمه جان یا روح که ما در زبان عادی و عامیانه میگوییم و جوهر
[١]. این استنباط غلط است.