یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٢٨ - یادداشت نقش دین در اجتماع

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٤، ص: ١٢٨

است که به وسیله تشکیل انجمنهای دبیران علوم دینی در شهرستانها و ارتباطشان با مرکز و ارتباطشان با مراکز دینی از قبیل حسینیه ارشاد برای کمک علمی و فنی و استمداد در رفع شبهات و حل مشکلات، خود را تقویت کنند.

اما از نظر شرایط محیط. شک نیست که شرایط محیط چندان مساعد نیست، نه از نظر دولت و نه از نظر ملت. در میان شغلهای دولتی، معلمی یک شغل پست است به طور کلی و در میان معلمیها معلمی علوم دینی شأن کمتری دارد. مردم دختر به معلم نمیدهند، خصوصاً معلم دینی. دولت برای معلمین مزایای مناسبی قائل نیست.

معلمی تعلیمات دینی توأم با نوعی احساس حقارت است.

متأسفانه وضع ملت و مخصوصاً جامعه روحانیت از این بدتر است و بهتر نیست. یک پیشنماز بیمصرف که از نیروی واهمه مردم استفاده میکند و حربه و اسلحهاش و ابزار کارش سکوت است و فعالیتش از حدود استخاره و شرکت در مجالس ختم تجاوز نمیکند، بر یک معلم دلسوز دینی که هر سال دهها نفس را احیا میکند ترجیح دارد.

ولی این هم قابل معالجه است. البته میتوانیم ارزش کار خود را هم برای دولت و هم برای ملت ثابت کنیم، ولی عمده این است که ما خودمان به رسالت خودمان آگاه شویم و کار خود را خوب انجام دهیم، در درجه اول خوب باشیم که خداوند البته ما را تأیید خواهد کرد.

تفاوتی که میان علم و دین هست میان معلم دینی و معلم غیر دینی هست. علم بر طبیعت مسلط است و انسان بر علم، ولی دین بر انسان مسلط است. علم با مغز کار دارد و دین با دل، و مغز ابزاری است در دست دل. لابراتوار شما دلها و روحهاست.

در ترویج زبان عربی بکوشید.

در تعلیم قرآن و آشنا کردن با قرآن و لذت بردن از قرآن بکوشید و همچنین در لذت بردن از عبادت.