یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٧٠ - آیاتی از قرآن و یا احادیثی که دنیای مذموم را اکتفا به دنیا معنی می کند

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٤، ص: ٧٠

الناس فیالدنیا عاملان: عامل عمل فیالدنیا للدنیا قد شغلته دنیاه عن اخرته، یخشی علی من یخلفه الفقر و یأمنه علی نفسه، فیفنی عمره فی منفعة غیره، و عامل عمل فیالدنیا لما بعدها فجائه الذی له من الدنیا بغیر عمل، فاحرز الحظین معاً و ملک الدارین جمیعاً، فاصبح وجیهاً عنداللَّه، لایسأل اللَّه حاجة فیمنعه.

ایضاً حکمت ١٣٣:

الدنیا دار ممر لا دار مقر و الناس فیها رجلان: رجل باع فیها نفسه فاوبقها و رجل ابتاع نفسه فاعتقها [١].

رجوع شود به ورقههای نوع تضاد دنیا و آخرت و جمع میان آنها.

آیاتی از قرآن و یا احادیثی که دنیای مذموم را اکتفا به دنیا معنی می کند

١. ان الذین لایرجون لقائنا و رضوا بالحیوة الدنیا و اطمأنوا بها والذین هم عن ایاتنا غافلون. (یونس، ٧) ٢. و لو شئنا لرفعناه بها و لکنه اخلد الیالارض واتبع هویه.

(اعراف، ١٧٦) ٣. المال و البنون زینة الحیوة الدنیا و الباقیات الصالحات خیر

اماتت الدنیا قلبه و ولّهت علیها نفسه فهو عبد لها و لمن فی یده شیء منها حیثما زالت زال الیها و حیثما اقبلت اقبل علیها.

تمام مردم باشخصیت تارک دنیا هستند. مگر میشود هم طالب دنیا بود و هم باشخصیت؟