یادداشتهای استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٦٧ - آیا دنیا آدمی را فریب می دهد؟
یادداشتهای استاد مطهری، ج ٤، ص: ٦٧
صدقها و دار عافیة لمن فهم عنها و دار غنی لمن تزود منها و دار موعظة لمن اتعظ بها، مسجد احباء اللَّه و مصلی ملائکة اللَّه و مهبط وحیاللَّه و متجر اولیاء اللَّه، اکتسبوا فیها الرحمة و ربحوا فیها الجنة، فمن ذا یذمها و قد اذنت ببینها و نادت بفراقها و نعت نفسها و اهلها ...
عطار در مصیبتنامه این داستان را به نظم آورده. رجوع شود به دفتر «مبدأ و معاد» صفحه ٨٧.
ایضاً رجوع شود به یادداشت جهان و دنیا از نظر ناصرخسرو، اشعار منقول از جامعالحکمین: جهانا چه در خورد و بایستهای ...
ایضاً مولوی میگوید:
همچنین دنیا اگرچه خوش شکفت | عیب خود را بانگ زد با جمله گفت | |
اندر این کون و فساد ای اوستاد | آن دغل کون و نصیحت آن فساد | |
کون میگوید بیا من خوش پیم | و آن فسادش گفت رو من لاشیم | |
ای ز خوبی بهاران لب گزان | بنگر آن سردی و زردی خزان [١] | |
روز دیدی طلعت خورشید خوب | مرگ او را یاد کن وقت غروب | |
بدر دیدی تو بر این خوش چارطاق | حسرتش را هم ببین وقت محاق | |
کودکی از حسن شد مولای خلق | بعد پیری شد خرف رسوای خلق | |