یادداشتهای استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٣١ - دین و مسئولیت
یادداشتهای استاد مطهری، ج ٤، ص: ١٣١
هست؛ دلایل هم خیلی قرص و محکم است. همچنین است سایر براهین فلسفی.
ولی توحید علمی و فلسفی قادر نیست که بشر را به خدا مؤمن و گرونده کند، خدا را محبوب و مطلوب بشر قرار دهد [١]، بشر را به سوی خدا حرکت دهد، دلبستگیهای دیگر را از او بگیرد، او را مشتعل نماید، شبها از او خواب و روزها خوراک را بگیرد، همانطوری که حارثه از اصحاب صفه در جواب رسولخدا صلی الله علیه و آله گفت: ان یقینی اسهر لیلی و اظمأ هواجری [٢]. به عبارت دیگر توحید علمی و فلسفی مبنا و پایه یک ایدئولوژی نمیشود ولی توحید انبیا مبنا میشود. این است تفاوت عظیمی که میان آنچه پیامبران به بشر میدهند با آنچه فیلسوفان و دانشمندان در زمینه توحید میدهند وجود دارد. حتی همانطوری که در ورقههای دین منسوخشدنی نیست گفتیم، فلاسفه اسلامی از لحاظ روح و روش ... [٣]
دین و مسئولیت
رجوع شود به ورقههای مسئولیت.
[١]. پیامبران میان خدا و بشر رابطه عملی و داد و ستد برقرار کردند و این فوقالعاده مهم است. انبیا گفتند: ان تنصروا اللَّه ینصرکم، گفتند: والذین جاهدوا فینا لنهدینهم سبلنا، گفتند: ان اللَّه یدافع عن الذین امنوا.[٢]. آنچه در تعلیم انبیا وجود دارد این است که آنها خدا را همانطور که اول معرفی کردهاند، آخر نیز معرفی کردهاند. فیلسوفان در باب معاد آنچه گفتهاند به دنبال انبیا رفته و خواستهاند دلیل برای دعوی آنها پیدا کنند، والّا کجا فیلسوفان میتوانستند بشر را به معاد مؤمن کنند. اعتقاد به معاد و بازگشت به خداست که مکمل عقیده به اوّلیت خدا و مبدئیت حق است. توحید، بیمعاد جهان را از بیمعنی بودن و عبث بودن خارج نمیکند.[٣]. [در نسخه اصل دستنویس مطلب ناتمام مانده است.]