یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٥٧٣ - روشنفکری

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٤، ص: ٥٧٣

خود چشم فرو بندیم و سکوت را ترجیح دهیم و هر صدایی که نامی از مسائل و مشکلات ما میبرد خفه کنیم و از حربه کهنه و قدیمی خُوْ (هُوْ) علیه او استفاده کنیم و یا به قول امه سهزر با اصول خود ریاکاری کنیم، یک چیز را هم داشته باشیم و هم نداشته باشیم، هم ربا را حرام بدانیم و هم ندانیم، به اصل آخرت و پرهیز از دنیاپرستی هم معتقد باشیم و هم معتقد نباشیم و خلاصه درباره آنچه داریم صراحت نداشته باشیم، باید اقرار کنیم که منحط و مبتلا و مردنی هستیم.

روزه و سازندگی انسان

رجوع شود به جزوه «نقش روزه در سازندگی انسان»، نشریه دارالتبلیغ اسلامی.

روشنفکری

در مقدمه جزوه «بازگشت به قرآن» (محمد جوادپور)، صفحه ٧، میگوید:

(از زبان قرآن) هر که در اینجا ذلیل بمیرد در آنجا ذلیل برمیخیزد و هرکه در اینجا کور است آنجا هم کور است.

ما در حاشیه نوشتیم: نظر به اینکه ذلت و عزت در جمله بالا، عزت و ذلت اجتماعی است و اساساً در قرآن چنان تعبیری درباره عزت و ذلت نیامده است، پس مفهوم کوری نیز به معنی روشنفکر نبودن است؛ یعنی هرکه در این جهان، تاریکفکر بمیرد در آن جهان تاریکفکر محشور میشود و هرکه روشنفکر بمیرد روشنفکر محشور میشود.