یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٧٧ - دنیای مذموم یا دنیا از نظر دین

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٤، ص: ٧٧

بلکه به این معنی است که در زندان محصور و محبوس نیست. آدم دنیاپرست محصور تمایلات حیوانی است.

و به عبارت دیگر هر غریزه و میلی در انسان چشمهای است از وجود انسان که جاری میشود. وجود انسان مانند کوهی است که از دامن او چشمهها جاری میشود. پیغمبران نخواستهاند برای تکمیل و تعدیل وجود انسان چشمههای جاری را بخشکانند بلکه خواستهاند که در اثر کندوکاو، چشمههای دیگری هم که استعداد طبیعی و فطری آنها در انسان است جاری سازند و هر رگ زیرزمینی از مجرای اصلی خود خارج گردد و در این صورت است که وجود انسان تعدیل و تکمیل میگردد.

مبارزه با هوا و هوس، یعنی میلهای هرزه و بینظم و بیقاعده و خارج از هدف انسان، تنها در این صورت امکانپذیر است.

٢. خلاصه سخنرانی [و] پرسش و پاسخ در روز ٢٠ صفر ٨٢:

یعلمون ظاهراً من الحیوة الدنیا و هم عن الاخرة هم غافلون.

موضوع سخن دنیا از نظر دین (دین اسلام) است، یعنی منطقی که قرآن مخصوصاً در این باب دارد. متداولترین موضوعی که به عنوان موعظه و نصیحت از طرف وعاظ عنوان میشود همین موضوع است و هرکسی که برای اولین بار فکر میکند به عنوان موعظه دینی سخنی بگوید، از شعر و نثر سخنانی در این موضوع تهیه میکند. بدین ترتیب این موضوع از هر موضوع دیگر بیشتر به گوشها رسیده.

این مطلب را دو جور میتوان تفسیر کرد: یکی به نحوی که در تهذیب اخلاق و تأمین سعادت یک فرد و ایجاد حسن روابط اجتماعی تأثیر نیک داشته باشد، و یکی به نحوی که موجب تخدیر اعصاب و بیحسی و بیحالی و لاقیدی و در نتیجه بدبختی فردی و اجتماعی گردد.

متأسفانه به دو علت، تفسیر به نحو دوم بیشتر شایع شده: یکی