استفاده میکرد؟ این خودش مسألهای است. ما برویم سیره پیغمبر را از اول تا آخر ببینیم، تمام کتبی را که شیعه و سنی در تاریخ پیغمبر نوشتهاند مطالعه کنیم ببینیم آیا پیغمبر اکرم در روش و متد خودش یکی از چیزهایی که از آن استفاده میکرد مسأله سعد و نحس ایام بود یا نه؟ مثلًا آیا میگفت امروز دوشنبه است برای مسافرت خوب نیست یا امروز سیزده عید نوروز است، هرکس بیرون نرود گردنش میشکند آنهم از سیزده جا نه از یک جا؟! آیا چنین حرفهایی هست؟ در سیره علی علیه السلام چطور؟ در سیره ائمه علیهم السلام چطور؟ ما هرگز نمیبینیم که پیغمبر یا ائمه اطهار خودشان در عمل از این حرفها یک ذره استفاده کرده باشند، بلکه عکسش را میبینیم. در نهج البلاغه هست که وقتی که علی علیه السلام تصمیم گرفت برود به جنگ خوارج، اشعث قیس- که آن وقت جزو اصحاب بود- با عجله و شتابان آمد: یا امیرالمؤمنین! خواهش میکنم صبر کنید، حرکت نکنید، برای اینکه یکی از خویشاوندان من که منجم است یک حرفی دارد و میخواهد به عرض شما برساند.

فرمود: بگو بیاید. آمد. گفت: یا امیرالمؤمنین! من منجمم و متخصص شناختن سعد و نحس ایام. من در حسابهای خودم به اینجا رسیدهام که اگر شما الآن حرکت کنید بروید به جنگ قطعاً شکست میخورید، و شما و اکثریت اصحاب شما کشته خواهند شد. فرمود: هرکس که تو را تصدیق کند پیغمبر را تکذیب کرده، این مزخرفات چیست که میگویی؟! اصحاب من!«سیروا عَلَی اسْمِ اللَّه» بگویید به نام خدا، به خدا اعتماد و توکل کنید و حرکت کنید بروید. علی رغم نظر این شخص، همین الآن حرکت کنیم برویم. و میدانیم که در هیچ جنگی علی علیه السلام به اندازه این جنگ فاتح نشد.

این حدیث در وسائل است: عبد الملک بن اعْین میآید خدمت امام صادق علیه السلام. عبد الملک برادر زُراره است و خودش هم از راویان بزرگ و مرد عالمی است. او نجوم خوانده بود و به همین جهت به این چیزها عمل میکرد. کم کم احساس کرد برای خودش مصیبت درست کرده؛ مثلًا از خانه بیرون میآید، یک وقت میبیند که امروز قمر در عقرب است، اگر بروم چنین خواهد شد، یک روز میبیند فلان ستاره از جلویش درآمد. کم کم خود بیچارهاش احساس کرد که دست و پایش به کلی بسته شده است. روزی آمد خدمت امام صادق علیه السلام و عرض کرد: