مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٤٢٣ - واردات قلبی

یرَوْنَ اهْلَ الدُّنْیا یعَظِّمونَ مَوْتَ اجْسادِهِمْ وَ هُمْ اشَدُّ اعْظاماً لِمَوْتِ قُلوبِ احْیائِهِمْ.

اهل دنیا مردن بدن خویش را بزرگ میشمارند اما آنها برای مردن دل خودشان اهمیت قائل هستند و آن را بزرگتر میشمارند.

خلسهها و جذبههایی که روحهای مستعد را میرباید و بدان سو میکشد، اینچنین بیان شده است:

صَحِبُوا الدُّنْیا بِابْدانٍ ارْواحُها مُعَلَّقَةٌ بِالَمحَلِّ الاْعْلی [١].

با دنیا و اهل دنیا با بدنهایی معاشرت کردند که روحهای آن بدنها به بالاترین جایگاهها پیوسته بود.

لَوْلَا الاْجَلُ الَّذی کتَبَ اللَّهُ عَلَیهِمْ لَمْ تَسْتَقِرَّ ارْواحُهُمْ فی اجْسادِهِمْ طَرْفَةَ عَینٍ شَوْقاً الَی الثَّوابِ وَ خَوْفاً مِنَ الْعِقابِ [٢].

اگر اجل مقدّر و محتوم آنها نبود، روحهای آنها در بدنهاشان یک چشم به هم زدن باقی نمیماند از شدت عشق و شوق به کرامتهای الهی و خوف از عقوبتهای او.

قَدْ اخْلَصَ لِلَّهِ فَاسْتَخْلَصَهُ [٣].

او خود را و عمل خود را برای خدا خالص کرده است، خداوند نیز به لطف و عنایت خاص خویش او را مخصوص خویش قرار داده است.

علوم افاضی و اشراقی که در نتیجه تهذیب نفس و طی طریق عبودیت بر قلب سالکان راه سرازیر میشود و یقین جازمی که نصیب آنان میگردد، اینچنین بیان شده است: