مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٣٩ - جاذبه های نیرومند

عصر من داننده اسرار نیست

یوسف من بهر این بازار نیست

ناامیدستم ز یاران قدیم

طور من سوزد که میآید کلیم

قلزم یاران چو شبنم بیخروش

شبنم من مثل یم طوفان به دوش

نغمه من از جهان دیگر است

این جرس را کاروان دیگر است

ای بسا شاعر که بعد از مرگ زاد

چشم خود بر بست و چشم ما گشاد

رخت ناز از نیستی بیرون کشید

چون گل از خاک مزار خود دمید

در نمیگنجد به جو عمّان من

بحرها باید پی طوفان من

برقها خوابیده در جان من است

کوه و صحرا باب جولان من است

چشمه حیوان براتم کردهاند

محرم راز حیاتم کردهاند

هیچ کس رازی که من گویم نگفت

همچو فکر من دُر معنی نسفت

پیر گردون با من این اسرار گفت

از ندیمان رازها نتوان نهفت [٣]