مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٢٨ - تصاحب کالای کفار قریش و مسأله استخدام وسیله
خون و مالش احترام دارد و از بین بردن خون و مال او کار زشتی است ولی ما برای هدف مقدس این کار زشت را انجام میدهیم. اصلًا زشت نیست. مسأله قصاص و قاتل را قصاص کردن به معنی این نیست که ما مع الاسف کار زشتی را مرتکب میشویم به خاطر یک مصلحت عالیتر. اگر انسانی به حدی رسید که انسانهای دیگر را بدون تقصیر کشت، یعنی دیگر حرمت خودش را از بین برد. آن دستی که عالماً عامداً و با ابلاغ، به خیانت دراز میشود، حرمت خودش را از بین برده است. چه خوب گفت سید مرتضی در جواب ابوالعلای معرّی. ابوالعلاء گفت: من این قانون اسلام را نمیفهمم چطور است که در یک جا میگوید دیه یک دست پانصد دینار است و در جای دیگر میگوید اگر دزدی کرد، حتی به خاطر ربع دینار بریده شود.
ارزشش چقدر است؟ ربع دینار یا پانصد دینار؟ چطور تا دو هزار درجه نوسان پیدا میکند؟ سید مرتضی فرمود:
عِزُّ الْامانَةِ اغْلاها، وَ ارْخَصَها | ذُلُّ الْخِیانَةِ فَافْهَمْ حِکمَةَ الْباری | |