تنها معصوم را پیغمبر اکرم میدانند. و درست است که پیغمبر در طول بیست و سه سال با شرایط مختلف بوده است و در شرایط مختلف، بسیار سیره پیغمبر آموزنده است، ولی ما شیعیان همان بیست و سه سال را داریم به علاوه تقریباً ٢٥٠ سال دیگر. یعنی ما مجموعاً در حدود ٢٧٣ سال دوره عصمت داریم و از سیره معصوم میتوانیم استفاده کنیم، از زمان بعثت پیغمبر اکرم تا زمان وفات حضرت امام عسکری علیه السلام یعنی سال ٢٦٠ هجری. ٢٦٠ سال که از هجرت میگذرد ابتدای غیبت صغری است که عموم دسترسی به امام معصوم ندارند. آن ٢٦٠ سال به علاوه ١٣ سال از بعثت تا هجرت، تمام برای شیعه دوره عصمت است. در این ٢٧٣ سال شرایط و اوضاع چندین گونه عوض شده و در تمام این دورهها معصوم وجود داشته است و لهذا ما در شرایط مختلف میتوانیم روش صحیح را استنباط کنیم. مثلًا امام صادق در دوران بنی العباس هم بوده است در صورتی که دورهای شبیه دوره بنی العباس برای پیغمبر اکرم رخ نداده است. از این جهت سرمایههای ما غنیتر و جامعتر است.

اصول ملغی :

الف . اصل غدر

بعضی از اصول را ما میبینیم از پیغمبر تا امام عسکری همه آن را طرد کردهاند؛ میفهمیم که اینها معیارهای قطعی و جزمی است که در همه شرایط باید نفی بشود.

آنهایی که میگویند اخلاق مطلقاً نسبی است، ما از آنها سؤال میکنیم: مثلًا یکی از معیارها که افراد در سیره هاشان ممکن است به کار ببرند همان اصل غدر و خیانت است. اکثریت قریب به اتفاق سیاستمداران جهان از اصل غدر و خیانت برای مقصد و مقصود خودشان استفاده میکنند. بعضی تمام سیاستشان بر اساس غدر و خیانت است و بعضی لااقل جایی از آن استفاده میکنند؛ یعنی میگویند در سیاست، اخلاق معنی ندارد، باید آن را رها کرد. یک مرد سیاسی قول میدهد، پیمان میبندد، سوگند میخورد ولی تا وقتی پایبند به قول و پیمان و سوگند خودش هست که منافعش اقتضا کند؛ همین قدر که منافع در یک طرف قرار گرفت، پیمان در طرف دیگر، فوراً پیمانش را نقض میکند. چرچیل در آن کتابی که در تاریخ جنگ بین الملل دوم نوشته است و یک وقت روزنامههای ایران منتشر میکردند و من مقداری از آن را