مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٥٤٧ - نهج البلاغه و ترک دنیا

نهج البلاغه و ترک دنیا

از جمله مباحث نهج البلاغه منع و تحذیر شدید از دنیاپرستی است. آنچه در بخش پیش در باره مقصود و هدف زهد گفتیم روشن کننده مفهوم دنیاپرستی نیز هست، زیرا زهدی که بدان شدیداً ترغیب شده است نقطه مقابل دنیاپرستی است که سخت نفی گردیده است. با تعریف و توضیح هریک از این دو مفهوم، دیگری نیز روشن میشود. ولی نظر به تأکید و اصرار فراوان و فوق العادهای که در مواعظ امیرالمؤمنین علی علیه السلام در باره منع و تحذیر از دنیاپرستی به عمل آمده است و اهمیت فی نفسه این موضوع، ما این را جداگانه و مستقل طرح میکنیم و توضیحات بیشتری میدهیم تا هرگونه ابهام رفع بشود.

نخستین مطلب این است که چرا اینهمه در کلمات امیرالمؤمنین به این مطلب توجه شده است، به طوری که نه خود ایشان مطلب دیگری را این اندازه مورد توجه قرار دادهاند نه رسول اکرم و یا سایر ائمه اطهار این اندازه در باره غرور و فریب دنیا و فنا و ناپایداری آن و بیوفایی آن و لغزانندگی آن و خطرات ناشی از تجمع مال و ثروت و وفور نعمت و سرگرمی بدانها سخن گفتهاند.