گلپايگانى ، صافى : مسأله چند چيز در كشتن حيوانات مكروه است: اوّل: آن كه كارد را پشت حلقوم فرو كنند و به طرف جلو بياورند كه حلقوم از پشت بريده شود. دوم: آن كه پيش از بيرون آمدن روح، سر حيوان را از بدنش جدا كنند، بلكه احتياط واجب ترك اين كار است، اگر چه گوشت ذبيحه بواسطۀ آن حرام نمى‌شود ولى اگر از روى غفلت يا بواسطۀ تيز بودن كارد بى‌اختيار سر حيوان جدا شود، مكروه نيست. سوم: آن كه پيش از بيرون آمدن روح؛ پوست حيوان را بكنند؛ بلكه احتياط واجب ترك آن است، اگر چه گوشت ذبيحه بواسطۀ آن حرام نمى‌شود. چهارم: آن كه پيش از بيرون آمدن روح، مغز حرام را كه در تيرۀ پشت است ببرند. ( صافى : بلكه احتياط ترك اين كار است) . پنجم: در جايى حيوان را بكشند كه حيوان ديگر آن را ببيند. ششم: در شب يا پيش از ظهر روز جمعه سر حيوان را ببرند، ولى در صورت احتياج عيبى ندارد. هفتم: خود انسان چهارپايى را كه پرورش داده بكشد.

خوئى ، تبريزى : مسأله چند چيز در كشتن حيوانات مكروه است: (١ پيش از بيرون آمدن روح، پوست حيوان را بكنند. (٢ در جايى حيوان را بكشند كه حيوان ديگر آن را ببيند. (٣) در شب يا پيش از ظهر روز جمعه سر حيوان را ببرند ولى در صورت احتياج عيبى ندارد. (٤) خود انسان چهارپايى را كه پرورش داده است بكشد.

سيستانى : در بعضى از روايات چند چيز در كشتن حيوانات مكروه شمرده شده است. .

سيستانى : حيوان ديگر كه از جنس اوست. .

زنجانى : مسأله چند چيز در كشتن حيوانات مكروه است: اوّل: آن كه كارد را پشت گردن فرو كنند و به طرف جلو بياورند كه گردن از پشت آن بريده شود. دوم: پيش از بيرون آمدن روح، سر حيوان را از بدنش جدا كنند ولى اگر از روى غفلت يا به واسطۀ تيز بودن كارد، بى‌اختيار سر حيوان جدا شود مكروه نيست. سوم: پيش از آن كه روح از بدن حيوان بيرون رود عمداً مغز حرام را كه در تيرۀ پشت است و از مهره‌هاى گردن تا دم حيوان امتداد دارد ببرند. بنا بر احتياط استحبابى مؤكد اين امر و دو امر قبلى رعايت شده و از خوردن حيوانى كه در هنگام سر بريدن آن يكى از اين سه امر رعايت نشده خوددارى شود. چهارم: پيش از بيرون آمدن روح، پوست حيوان را بكنند. پنجم: در جايى حيوان را بكشند كه حيوان ديگر آن را ببيند. ششم: در شب يا پيش از ظهر روز جمعه ذبح كنند، ولى در صورت احتياج كراهت ندارد. هفتم: خود انسان چهارپايى را كه پرورش داده است بكشد.

فاضل : مسأله چند چيز در كشتن حيوانات مكروه است: اوّل: در جايى حيوان را بكشند كه حيوان ديگر آن را ببيند. دوم: در شب يا پيش از ظهر روز جمعه سر حيوان را ببرند، ولى در صورت احتياج عيبى ندارد. سوم: خود انسان چهارپايى را كه پرورش داده است بكشد و احتياط واجب آن است كه پيش از بيرون آمدن روح، پوست حيوان را نكنند و مغز حرام را كه در تيرۀ پشت است نبرند، اگر چه