س ١٩٤٢: آيا صحيح است بانك براى تشويق مردم به سپرده‌گذارى در آن، به سپرده‌گذاران وعده بدهد كه هر كس تا شش ماه از حسابش برداشت نكند، از طرف بانك به او تسهيلات بانكى اعطا خواهد شد؟ ج: دادن اين وعده و اعطاى تسهيلات توسط بانك به منظور تشويق سپرده‌گذاران اشكال ندارد.

س ١٩٤٣: گاهى مبلغى اضافه بر آنچه كه پرداخت‌كننده بايد بپردازد نزد كارمند بانك كه مسئول دريافت وجوه قبض‌هاى آب و برق و غيره است باقى مى‌ماند، مثلاً كسى كه بايد هشتاد تومان بپردازد، صد تومان مى‌دهد و بقيه آن را نمى‌گيرد و مطالبه هم نمى‌كند، آيا جايز است كارمند مزبور آن مبلغ را براى خودش بردارد؟ ج: آن مبالغ اضافى مال صاحبان آن است كه آن را پرداخت كرده‌اند و بر كارمند دريافت‌كننده، واجب است كه آن مبالغ را به صاحبانشان در صورتى كه آنان را مى‌شناسد برگرداند و اگر نمى‌شناسد در حكم مجهول المالك هستند و جايز نيست آنها را براى خودش بردارد، مگر آنكه احراز نمايد كه آنان مبالغ مزبور را به او بخشيده و يا از آن اعراض نموده‌اند.

جايزه‌هاى بانكى

س ١٩٤٤: مبلغى را در بانك ملى پس‌انداز كردم و بعد از مدتى مبلغى را به عنوان جايزه به من دادند، گرفتن آن چه حكمى دارد؟ ج: گرفتن جايزه و تصرف در آن اشكال ندارد.

س ١٩٤٥: جوايزى به سپرده‌هاى قرض الحسنه تعلق مى‌گيرد، گرفتن آنها چه حكمى دارد؟ و بر فرض جواز آيا خمس به آنها تعلق مى‌گيرد؟ ج: پس‌اندازهاى قرض الحسنه و جايزه‌هاى آن اشكال ندارد و در جايزه، خمس واجب نيست. س ١٩٤٦: در صورتى كه صاحبان حسابهاى پس‌انداز به علت عدم اطلاع يا دلايل ديگر براى دريافت جايزه‌هاى خود به بانك مراجعه نكنند، آيا جايز است بانك در آنها تصرف كند و يا آنها را بين كارمندان بانك توزيع نمايد؟ ج: بانك و كاركنان آن حق ندارند جايزه‌هايى را كه مخصوص برندگان هستند، بدون اذن آنان به تملّك خود درآورند.

كار كردن در بانك

س ١٩٤٧: اين جانب از كارمندان بانك هستم و در شعبه خارج از كشور كار مى‌كنم، دولت آن كشور ما را موظف به پيروى از قوانين بانكى كه شامل معاملات ربوى و غير ربوى مى‌شود، نموده است. آيا قبول اين مسئوليت و كار در آن نظام بانكى جايز است؟ همچنين حقوقى كه از درآمد شعبه بانكى مذكور دريافت مى‌كنم چه حكمى دارد؟ ج: اصل انجام اين وظيفه اشكال ندارد ولى اشتغال به عمليات بانكى كه مربوط به معاملات ربوى است جايز نيست و انسان در برابر انجام آن مستحق گرفتن اجرت و حقوق