مسأله ٢٨٠٨ اگر علماى اَعلام احتمال بدهند كه اِعراض از ظَلَمه و سلاطين جور، موجب تخفيف ظلم آنها مى‌شود، واجب است اِعراض كنند از آنها، و به ملت مسلمان بفهمانند اِعراض خود را

. اين مسأله در رساله آيت اللّٰه فاضل نيست

[مسأله ٢٨٠٩]

مسأله ٢٨٠٩ اگر مراوده و معاشرت علماى اَعلام با ظَلَمه و سلاطين جور، موجب تخفيف ظلم آنها شود، بايد ملاحظه كنند كه آيا ترك معاشرت اهم است زيرا ممكن است معاشرت موجب سستى عقايد مردم شود، و موجب هتك اسلام و مراجع اسلام شود يا تخفيف ظلم، پس هر كدام اهم است، به آن عمل كنند.

اين مسأله در رساله آيات عظام: نورى و فاضل نيست

[مسأله ٢٨١٠]

مسأله ٢٨١٠ اگر معاشرت و مراوده علماى اَعلام با ظَلَمه، خالى از مصلحت راجحۀ ملزمه باشد، نبايد معاشرت كنند، زيرا اين امر موجب اتهام آنها خواهد شد.

اين مسأله در رساله آيات عظام: نورى و فاضل نيست

[مسأله ٢٨١١]

مسأله ٢٨١١ اگر ارتباط علماى اَعلام با ظَلَمه، موجب تقويت آنها شود يا موجب تبرئه آنها پيش افراد بى‌اطلاع شود، يا موجب جرأت آنها گردد، يا موجب هتك مقام علم شود، واجب است ترك آن.

اين مسأله در رساله آيات عظام: نورى و فاضل نيست

[مسأله ٢٨١٢]

مسأله ٢٨١٢ كسانى كه ترويج مقاصد ظلمه را مى‌كنند و كمك به جشنها و معاصى و ظلم آنها مى‌كنند از قبيل بعض تجار و كسبه، لازم است بر مسلمانان كه آنها را نهى كنند، و اگر تأثير نكرد، از آنها اِعراض كنند و با آنها معاشرت و معامله نكنند.

اين مسأله در رساله آيات عظام: نورى و فاضل نيست

[مسأله ٢٨١٣]

مسأله ٢٨١٣ مرتبۀ دوم از امر به معروف و نهى از منكر، امر و نهى به زبان است، پس با احتمال تأثير و حصول ساير شرايط گذشته، واجب است اهل معصيت را نهى كنند، و تارك واجب را امر كنند به آوردن واجب.

مسأله ٢٨١٤-

اگر احتمال بدهد كه با موعظه و نصيحت (١) معصيت كار ترك مى‌كند معصيت را، لازم است اكتفا به آن و نبايد از آن تجاوز كند.

(١) فاضل : اگر با موعظه و نصيحت. .

[مسأله ٢٨١٥]

مسأله ٢٨١٥ اگر مى‌داند كه نصيحت تأثير ندارد (١) واجب است با احتمال تأثير، امر و نهى الزامى كند و اگر تأثير نمى‌كند مگر با تشديد در گفتار و تهديد بر مخالفت، لازم است لكن بايد از دروغ و معصيت ديگر احتراز شود.

(١) فاضل : اگر نصيحت تأثير ندارد. .

[مسأله ٢٨١٦]

مسأله ٢٨١٦ جايز نيست براى جلوگيرى از معصيت، ارتكاب معصيت مثل فحش