س ١٨٣٨: شخصى به پدرش وصيّت كرده كه براى قضاى چند ماه نماز و روزه‌اى كه بر عهده‌اش است، اجير بگيرد و در حال حاضر آن شخص مفقود شده است، آيا بر پدر او واجب است كسى را براى قضاى نماز و روزه او اجير كند؟ ج: تا زمانى كه موت موصى با دليل شرعى و يا از طريق علم وصىّ ثابت نشده، استيجار از طرف او براى قضاى نماز و روزۀ وى صحيح نيست.

س ١٨٣٩: پدرم ثلث زمين خود را براى ساخت مسجد وصيّت كرده است، ولى با توجّه به وجود دو مسجد در مجاورت اين زمين و نياز مبرم به ساخت مدرسه، آيا جايز است به جاى مسجد، مدرسه در آن بسازيم؟ ج: تبديل وصيّت با ساخت مدرسه به جاى مسجد جايز نيست، ولى اگر قصد ايجاد مسجد در همان زمين نبوده، فروش و مصرف پول آن براى ساخت مسجد در مكانى كه نيازمند مسجد است مانعى ندارد.

س ١٨٤٠: آيا جايز است شخصى وصيّت كند كه جسد او بعد از مردن در اختيار دانشجويان دانشكده پزشكى قرار گيرد تا براى تشريح و تعليم و تعلّم مورد استفاده واقع شود يا اين عمل به اين جهت كه موجب مثله شدن جسد ميّت مسلمان مى‌شود حرام است؟ ج: به نظر مى‌رسد ادله تحريم مثله و امثال آن ناظر به امر ديگرى است و از امثال مورد سؤال كه مصلحت مهمى در تشريح جنازه ميّت وجود دارد منصرف است. اگر شرط احترام جسد ميّت مسلمان كه بايد اصل مسلّم در نظائر اين مسأله قرار داده شود حاصل باشد ظاهراً كالبد شكافى اشكال نخواهد داشت.

س ١٨٤١: اگر فردى وصيّت نمايد كه بعضى از اعضاى بدن او بعد از مردن به بيمارستان يا شخص ديگرى هديه شود، آيا اين وصيّت صحيح و اجراى آن واجب است؟ ج: صحت و نفوذ اين قبيل وصايا نسبت به اعضايى كه جدا كردن آنها از جسد ميّت هتك حرمت او محسوب نمى‌شود، بعيد نيست و عمل به وصيّت در اين موارد مانعى ندارد.

س ١٨٤٢: آيا اگر ورثه در زمان حيات موصى، وصيّت او را نسبت به بيشتر از ثلث اجازه بدهند، براى نفوذ آن كافى است؟ و بر فرض كفايت، آيا جايز است بعد از مردن موصى از اجازه خود عدول كنند؟ ج: اجازه ورثه در زمان حيات موصى نسبت به زائد بر ثلث، براى نفوذ و صحت وصيّت كافى است و بعد از وفات موصى، حقّ رجوع از آن را ندارند و رجوع آنان هم اثرى ندارد.

س ١٨٤٣: يكى از شهداى عزيز در مورد قضاى نماز و روزه‌هايش وصيّت كرده است، ولى تركه‌اى ندارد و يا تركه او فقط خانه و لوازم آن است كه فروش آنها موجب عسر و حرج فرزندان صغير او مى‌شود، ورثه او در رابطه با اين وصيّت چه تكليفى دارند؟ ج: اگر آن شهيد عزيز تركه‌اى ندارد، عمل به وصيّت او واجب نيست، ولى بر پسر بزرگ او واجب است كه بعد از رسيدن به سن بلوغ، نماز و روزه‌هايى را كه از پدرش فوت شده قضا