مسأله ٢٣٧٤ اگر زن و مرد يا يكى از آن دو را به ازدواج مجبور نمايند (١) و بعد از خواندن عقد راضى شوند و بگويند به آن عقد راضى هستيم (٢) عقد صحيح است (٣)

(١) خوئى ، تبريزى ، سيستانى : و بعد از خواندن عقد ( سيستانى : به نحوى كه در مسأله قبل گفته شد) اجازه نمايند، عقد صحيح است و بهتر آن است كه دوباره عقد را بخوانند.

(٢) گلپايگانى ، صافى : اگر عقد با قصد خوانده شده باشد لازم نيست دوباره بخوانند ( صافى : اگر چه بهتر است) .

(٣) زنجانى : ولى احتياط مستحبّ آن است كه دوباره عقد را بخوانند.

مكارم : احتياط واجب آن است كه صيغه عقد را از نو بخوانند.

[مسأله ٢٣٧٥]

مسأله ٢٣٧٥ پدر و جدّ پدرى مى‌توانند براى فرزند (١) نابالغ يا ديوانۀ خود كه به حال ديوانگى بالغ شده است (٢) ازدواج كنند. و بعد از آن كه آن طفل بالغ شد يا ديوانه عاقل گرديد (٣) ، اگر ازدواجى كه براى او كرده‌اند مفسده‌اى نداشته نمى‌تواند آن را به هم بزند و اگر مفسده‌اى داشته مى‌تواند آن را به هم بزند (٤) .

(١) خوئى ، فاضل ، سيستانى ، تبريزى : براى فرزند پسر يا دختر. .

(٢) بهجت : در صورتى كه مصلحت باشد. .

نورى : و همچنين اگر ديوانگى بعد از بلوغ بوده. .

(٣) بهجت : نمى‌تواند آن را به هم بزند، حتى اگر طفل، پسر باشد بنا بر أظهر.

(٤) خوئى ، تبريزى : مى‌تواند آن را امضاء يا رد نمايد ولى در صورتى كه دختر و پسر نابالغ را پدرانشان به يكديگر تزويج كنند چنانچه پس از بلوغشان اجازه نكنند احتياط به طلاق ( خوئى : يا عقد جديد) ترك نشود.

سيستانى : اگر ازدواجى كه براى او كرده‌اند مفسده‌اى داشته مى‌تواند آن را امضاء يا رد نمايد و اگر مفسده‌اى نداشته چنانچه پسر يا دختر نابالغ عقد ازدواج خود را به هم بزنند به احتياط واجب يا بايد طلاق دهند يا عقد را دوباره بخوانند.

فاضل : اگر ازدواجى كه براى او كرده‌اند، مصلحت داشته باشد، نمى‌تواند آن را به هم بزند و اگر مفسده‌اى داشته باشد، عقد فضولى است و مى‌تواند آن را امضاء كرده يا عقد را به هم بزند، ولى چنانچه براى آنها مصلحت نداشته و مفسده هم نداشته باشد، در صحّت عقد اشكال است و احتياط ترك نشود.

مكارم : مسأله پدر و جد پدرى مى‌توانند (در صورت ضرورت) براى فرزند نابالغ يا ديوانۀ خود ازدواج كنند و بعد از آن كه طفل بالغ شد يا ديوانه عاقل گرديد، بنا بر احتياط واجب نبايد آن را به هم زد.

زنجانى : مسأله پدر و جدّ پدرى مى‌توانند در صورتى كه مفسده نداشته باشد براى پسر يا دختر نابالغ يا ديوانۀ خود ازدواج كنند و در اينجا فرقى نيست كه ديوانه با حال ديوانگى بالغ شده باشد، يا پس از بالغ شدن ديوانه شده باشد؛ و بعد از آن كه دختر بالغ شد نمى‌تواند ازدواجى را كه براى او كرده‌اند بهم بزند و اگر پسر بالغ شد، بنا بر احتياط واجب اجازۀ وى