مكارم : مسأله هرگاه ظرف نجسى را براى استعمال خوردن و آشاميدن عاريه دهد، احتياط واجب آن است كه نجس بودن آن را به كسى كه عاريه مى‌دهد بگويد، همچنين اگر لباسى را براى نماز عاريه دهد.

[مسأله ٢٣٥٨]

مسأله ٢٣٥٨ چيزى را كه عاريه كرده بدون اجازۀ صاحب آن نمى‌تواند به ديگرى اجاره، يا عاريه دهد

. اين مسأله، در رسالۀ آيت اللّٰه مكارم نيست

[مسأله ٢٣٥٩]

مسأله ٢٣٥٩ اگر چيزى را كه عاريه كرده با اجازۀ صاحب آن (١) به ديگرى عاريه دهد، چنانچه كسى كه اوّل آن چيز را عاريه كرده بميرد يا ديوانه شود (٢) عاريۀ دومى باطل نمى‌شود.

(١) اراكى : و از طرف او. .

(٢) مكارم : و صاحب اصلى زنده باشد. .

[مسأله ٢٣٦٠]

مسأله ٢٣٦٠ اگر بداند مالى را كه عاريه كرده غصبى است، بايد آن را به صاحبش (١) برساند و نمى‌تواند به عاريه دهنده بدهد.

(١) زنجانى : يا ولىّ يا وكيل صاحبش. .

مكارم : مسأله هرگاه بعداً معلوم شود چيزى را كه عاريه كرده غصبى است بايد آن را به صاحبش برساند و اگر صاحبش را نمى‌شناسد مطابق دستور مجهول المالك عمل كند و در هر حال نمى‌تواند آن را به عاريه دهنده باز گرداند.

[مسأله ٢٣٦١]

مسأله ٢٣٦١ اگر مالى را كه مى‌داند غصبى است عاريه كند و از آن استفاده‌اى ببرد و در دست او از بين برود، مالك مى‌تواند عوض مال را از او يا از كسى كه مال را غصب كرده مطالبه كند (١) و نيز عوض استفاده‌هايى را كه عاريه گيرنده بُرده مى‌تواند از او مطالبه نمايد و يا از غاصب بگيرد (٢) و اگر عوض مال يا استفادۀ آن را از عاريه‌كننده بگيرد، او نمى‌تواند چيزى را كه به مالك مى‌دهد از عاريه دهنده مطالبه نمايد.

(١) اراكى ، گلپايگانى ، خوئى ، فاضل ، سيستانى ، تبريزى ، صافى ، نورى ، زنجانى : مالك مى‌تواند عوض مال و عوض استفاده‌اى را كه عاريه‌كننده برده از او يا از كسى كه مال را غصب كرده مطالبه كند و اگر ( اراكى ، نورى : عوض مال يا استفادۀ آن را) از عاريه‌كننده بگيرد، او نمى‌تواند چيزى را كه به مالك مى‌دهد از عاريه دهنده مطالبه نمايد ( زنجانى : و اگر عاريه‌كننده از مال استفاده نكند، ولى در صورتى كه غاصب مال را غصب نمى‌كرد، مورد استفاده مالك قرار مى‌گرفت