(١) گلپايگانى ، صافى : در وكالت شرط است كه منجّز باشد يعنى اصل وكالت معلّق بر چيزى نباشد پس اگر بگويد چنانچه مسافر من بيايد يا وقتى كه اوّل ماه شد تو در فروش خانه وكيل من هستى كه خود وكالت معلّق بر آمدن مسافر يا رسيدن اوّل ماه شده باطل است ولى تعليق در متعلّق وكالت مثل اين كه بگويد تو در فروختن خانه‌ام وكيل من هستى لكن خانه را وقتى مسافر من آمد يا وقتى اوّل ماه شد بفروش اشكال ندارد و در وكالت لازم نيست صيغه بخوانند. .

(٢) گلپايگانى ، صافى : پس اگر. .

سيستانى : بلكه اگر. .

مكارم : مسأله قرارداد وكالت را مى‌توان به وسيلۀ خواندن صيغۀ فارسى يا عربى يا هر زبان ديگر انجام داد، همچنين اگر عملاً به ديگرى بفهماند كه او را وكيل كرده و او هم عملاً بفهماند كه قبول نموده است (مثلاً مال خود را براى فروختن به او بسپارد و او هم قبول كند) آن نيز صحيح است.

[مسأله ٢٢٥٨]

مسأله ٢٢٥٨ اگر انسان كسى را كه در شهر ديگر است وكيل نمايد و براى او وكالت‌نامه بفرستد و او قبول كند، اگر چه وكالت‌نامه بعد از مدّتى برسد وكالت صحيح است (١)

اين مسأله، در رسالۀ آيت اللّٰه بهجت نيست

(١) مكارم : و كارهاى وكيل بعد از رسيدن وكالت‌نامه و قبول كردن آن صحيح خواهد بود.

فاضل : مسأله لازم نيست هنگام وكيل قرار دادن، وكيل حضور داشته باشد يا بلا فاصله از وكالت مطّلع شود. بنا بر اين اگر شخصى را كه در شهر ديگر زندگى مى‌كند وكيل كند، وكالت او صحيح است هر چند پس از مدّتها مطّلع شود.

[مسأله ٢٢٥٩]

مسأله ٢٢٥٩ موكّل يعنى كسى كه ديگرى را وكيل مى‌كند و نيز كسى كه وكيل مى‌شود، بايد بالغ و عاقل باشند و از روى قصد و اختيار اقدام كنند (١) و بچۀ مميّز هم اگر فقط در خواندن صيغه وكيل شده باشد و صيغه را با شرايطش بخواند صيغه‌اى كه خوانده صحيح است.

(١) گلپايگانى ، بهجت ، صافى : بقيّه مسأله ذكر نشده.

خوئى ، تبريزى ، سيستانى : بايد عاقل باشند و از روى قصد و اختيار اقدام كنند و در موكّل بلوغ نيز معتبر است ( سيستانى : مگر در آنچه از بچۀ مميّز صحيح است) .

زنجانى : بايد عاقل و مميّز باشند و از روى قصد و اختيار اقدام كنند و موكّل نيز بايد بالغ باشد و كسى كه او را به وكالت مجبور كرده‌اند، اگر بعداً راضى شود و نيز موكّل نابالغ اگر ولىّ او اذن يا اجازه دهد، وكالت وى صحيح است.

مكارم : رجوع كنيد به ذيل تعريف وكالت، قبل از مسألۀ ٢٢٥٧

[مسأله ٢٢٦٠]

مسأله ٢٢٦٠ كارى را كه انسان نمى‌تواند انجام دهد، يا شرعاً نبايد انجام دهد، نمى‌تواند براى انجام آن از طرف ديگرى وكيل شود. مثلاً كسى كه در احرام حجّ است چون نبايد صيغۀ عقد زناشويى را بخواند، نمى‌تواند براى خواندن صيغه از طرف