مسأله ١٩٩٩ اگر پيش از غروب (١) بچه بالغ شود، يا ديوانه عاقل گردد، يا فقير غنى شود (٢) در صورتى كه شرايط واجب شدن فطره را دارا باشد، بايد زكات فطره را بدهد (٣)

(١) خوئى ، تبريزى : پيش از غروب يا مقارن غروب. .

گلپايگانى ، صافى : پيش از مغرب يا مقارن آن. .

(٢) مكارم : بايد زكات فطره را بدهد، ولى اگر بعد از غروب باشد زكات فطره بر او واجب نيست، هر چند مستحبّ است اگر تا پيش از ظهر روز عيد شرايط حاصل شود زكات فطره را بدهد.

(٣) بهجت : و همچنين است اگر كافرى قبل از غروب شب عيد فطر، مسلمان شود و يا بيهوشى به هوش آيد.

[مسأله ٢٠٠٠]

مسأله ٢٠٠٠ كسى كه موقع غروب (١) شب عيد فطر، زكات فطره بر او واجب نيست، اگر تا پيش از ظهر روز عيد شرطهاى واجب شدن فطره در او پيدا شود مستحبّ است (٢) زكات فطره را بدهد.

(١) گلپايگانى ، صافى : موقع مغرب. .

(٢) خوئى : احتياط واجب است. .

مكارم : رجوع كنيد به ذيل مسأله ١٩٩٩

سيستانى : مسأله اگر در موقع غروب شب عيد فطر، شرايط وجوب زكات فطره نباشد ولى پيش از ظهر روز عيد آن شرايط پيدا شود، احتياط واجب آن است كه زكات فطره را بدهد.

زنجانى : مسأله بر كسى كه در هيچ مقدارى از ماه رمضان شرايط وجوب زكات فطره را دارا نباشد، زكات فطره واجب نيست ولى اگر تا پيش از ظهر روز عيد شرايط وجوب زكات فطره در او پيدا شود، مستحبّ، بلكه مطابق احتياط استحبابى است كه زكات فطره را بدهد.

[مسأله ٢٠٠١]

مسأله ٢٠٠١ كافرى كه بعد از غروب (١) شب عيد فطر مسلمان شده فطره بر او واجب نيست. ولى مسلمانى كه شيعه نبوده، اگر بعد از ديدن ماه شيعه شود، بايد زكات فطره را بدهد

. اين مسأله، در رسالۀ آيت اللّٰه مكارم نيست

(١) گلپايگانى ، صافى : بعد از مغرب. .

[مسأله ٢٠٠٢]

مسأله ٢٠٠٢ كسى كه فقط به اندازۀ يك صاع كه تقريباً سه كيلو است (١) گندم و مانند آن دارد (٢) مستحبّ است زكات فطره را بدهد و چنانچه عيالاتى داشته باشد (٣) و بخواهد فطرۀ آنها را هم بدهد مى‌تواند به قصد فطره، آن يك صاع را به يكى از عيالاتش بدهد (٤) و او هم به همين قصد به ديگرى بدهد و همچنين تا به نفر آخر برسد و بهتر است نفر آخر چيزى را كه مى‌گيرد به كسى بدهد كه از خودشان نباشد (٥) و اگر يكى از آنها صغير باشد، احتياط آن است كه او را در دور دادن زكات فطره داخل نكنند (٦) و چنانچه ولىّ صغير از طرف او قبول نمايد بايد آن زكات فطره را به مصرف صغير برساند، نه اين كه از طرف او به ديگرى بدهد.

(١) زنجانى : كه مقدار آن در مسأله [١٩٩١]گفته شد. .

(٢) سيستانى : كسى كه فقط به اندازۀ يك صاع گندم و مانند آن را دارد. .