درباره انفال از تو بپرسند، بگو انفال، مخصوص خدا و رسول است. پس از خدا بترسيد و به اصلاح و اتحاد بين خود بپردازيد و فرمانبردار خدا و رسولش باشيد. اگر اهل ايمانيد.

٣ـ {وما أفاء اللّه على رسوله منهم فم‌آ أوجفتم عليه من خيل ولاركاب ولكنّ اللّه يسلّط رسله على من يشاء واللّه على كل شى‌ء قدير. ماأفاء اللّه على رسوله من أهل القرى فلله و للرسول ولذى القربى واليتامى والمساكينِ وابن السبيل كى لايكون دولةً بين الاغنياء ِمنكم وماآتاكم الرسول فخذوه ومانهاكم عنه فانتهوا واتقوا اللّه انّ اللّه شديد العقاب } (٨)؛ و آنچه را خدا از مال آنها(يهوديان بنى نضير) به رسم غنيمت باز داد، متعلق به رسول اوست. شما(سپاهيان اسلام براى به دست آوردن آن) هيچ اسب و شترى نتاختيد(رنج نبرد نكشيديد) و لكن خدا رسولانش را بر هر كه خواهد، مسلط گرداند و خدا بر هرچيز تواناست. آنچه خدا از اموال كافران آن ديار به رسول خود غنيمت داد، مختص خدا و رسول او و خويشاوندان و يتيمان و درماندگان و رهگذران (از ايشان) است. اين حكم براى آن است تا ثروت و دارايى در اغنيا و ثروتمندان شما خلاصه نشود و به آنچه رسول خدا بدان دستور دهد، چنگ زنيد و از آنچه شما را منع كند، دست كشيد و از خدا بترسيد كه عقاب خدا بسيار سخت است.

٤ ـ {خذ من أموالهم صدقةً تطهّرهم وتزكّيهم بها وصلّ عليهم اِن َّصلوتك سكن لهم واللّه سميع عليم } (٩)؛ (اى رسول) از اموال موءمنان صدقه بگير تا بدين وسيله نفوس آنان را پاك و پاكيزه‌سازى و با دعاى خير خود آنها را ياد كن كه دعاى تو مايه آرامش آنهاست و خدا شنوا و داناست.

٥ ـ {انّما الصدقات للفقراء والمساكين والعاملين عليها والموءلّفة قلوبُهُمْ وفى }

(٨) سوره حشر، آيات٦ـ٧.
(٩) سوره توبه، آيه ء١٠٣.