مسائلى است كه به تعبير زيباى استاد عظيم الشأن ما حضرت امام خمينى ـ اعلى اللّه‌ كلامه ـ «تصوّر آن موجب تصديقش خواهد شد» (٣٨)و لذاست كه مى‌بينيم صاحب جواهر( قدس سره ) كه كتاب ارزشمندِ او ابزار مهم مراجع و مجتهدان است،درچندين مورد ادعاى ضرورت درباره ولايت فقيه مى‌كند و ازجمله دركتاب امر به معروف و نهى از منكر، بيان بلندى دارد كه:

آن كس كه‌درولايت فقيه وسوسه مى‌كند، ازطعم فقه هيچ چيز نچشيده است و از لحن گفتار فقها و رموز آنان هيچ امرى را نفهميده است و درمراد ائمه طاهرين(ع) از روايات مربوطه دقّت نكرده است. (٣٩)

اين گزارش اجمالى ازيك راه براى اثبات موضوع«حكومت» و زعامت درغياب پيامبر و اهل البيت ـ عليهم صلوات اللّه‌ ـ است كه در اصطلاح «علم اصول» به آن«كشف عقلى» مى‌گويند؛راه و تقريب ديگر براى اثبات اين موضوع از طريق «علم كلام» است و آن تمسّك به قاعده اى است كه دراصطلاح كلامى به آن «قاعده لطف» اطلاق مى‌شود و بيان مطلب به شكل منطقى اين است: ارسال رُسل و بعثت انبيا و همچنين تعيين و نصب اوصياى آنان، فيض و لطف است، چرا كه درسعادت و كمال انسان ها نقش اساسى و تأثير اصولى دارد و هر چه فيض و لطف باشد، برخداوندى كه فيّاض على الاطلاق است، لازم وواجب است،زيرا خوددارى از فيض و لطف بُخل است و خداى متعال از بُخل و هرصفت ناشايست ديگر منزّه و پاكيزه است، پس نتيجه مى‌گيريم كه بعثت پيامبران و تعيين جانشينان آنان برخداى متعال لازم وواجب است. همين برهان عقلى و شكل اول منطقى

(٣٨) كتاب البيع،ج٢،ص٤٦٧،ولايت فقيه،ص٣.
(٣٩) جواهر الكلام،ج٢١،ص٣٩٧.