دراين كتاب استدلال به اخبار اماميّه بسيار كم است كه در بعضى موارد با عباراتى مثل «تظاهر الآثار فى الروايات» از آن نام برده است. دو موردى كه ديده شده، عبارت است از:

١. دراثبات عدم جواز استنجا از بول با سنگ مى‌فرمايد:

حجة الشيعة على مذهبها هذا، هي ما تقدّم ذكره من إجماعها عليه و تظاهر الآثار في رواياتهم به. (٣٢)

٢. دربيان استدلال برجواز گرفتن زكات توسط هاشمى، درموقع نبودن خمس مى‌فرمايد:« و تقوّي هذا المذهب تظاهر الاخبار...» (٣٣)

ايشان بسيارى از اخبار مورد استدلال عامّه را به خاطر واحد بودن ردّ مى‌كند و مبناى خويش را دراين زمينه ياد آور مى‌شود.

شايد در بدو امر به نظر بيايد اتخاذ اين مبنا به خاطر احتجاج با عامّه است و درمورد اخبار ا ماميّه،به حجيّت خبر واحد معتقد باشد؛ ليكن رجوع به كتب ورسائل اصولى ايشان اين امر را به شدّت ردّ مى‌كند و حتّى دراين كتاب نيز مواردى به چشم مى‌خورد كه اخبار اماميه را به خاطر واحد بودن،از درجه حجيت ساقط نموده است. (٣٤)

امّا درمورد مطرح نكردن اخبار اماميّه درمقام استدلال بايد گفت: عموماً مبناى موءلف ـ گذشته ازاين كه خبر واحد را حجت نمى‌دانسته ـ دركتاب هاى علم الخلاف، براين بوده است كه آنچه عامّه را درمقام احتجاج قانع مى‌كند، ذكر نمايد؛ از اين رو روايات شيعه را بسيار كم نقل نموده است. او دراين زمينه مى‌فرمايد:

لانّ الذي ترويه الشيعة و تختصّ به من الروايات في هذا الباب، يمكنهم(أي العامّة) أن يقولوا:إنّا لانعرف هوءلاء و لانثق بروايتها. (٣٥)

د ) اصول عقلى و لفظى:تمسّك به دليل عقل و اصول لفظى و عملى، نقش بسيار

(٣٢) الانتصار،ص٩٨،م٨.
(٣٣) همان،ص٢٢٢،م١١١.
(٣٤) ر.ك:همان،ص٥٠٠.
(٣٥) همان،ص٤١٨،م٢٣٩.