و سخن آخر آين كه: از ديدگاه امام هرچند طرح قواعد پركاربرد ضرورى است، امّا در بررسى آن نبايد به مباحث و استدلالهاى كم فائده دست زد. وى به همين جهت در بحث حجيّت خبرواحد، استدلال به ادلّه عقلى را به دليل كم فائده بودن وانهاده است و مى‌گويد:

انى قد تركت البحث فى هذه الدورة عن الادلّة العقليّة مطلقا لقلة فائدتها مع طول مباحثها؛

من دراين دوره بحث از ادلّه عقلى را به صورت مطلق كنار نهادم، چه آن كه به رغم دراز بودن دامنه مباحث آن، كم فائده هستند.

* قواعد غير كاربردى؛

طرح اين مباحث بى گمان مضرّ و تورم زا است.

امام خمينى در بحثهاى اصولى خود گاه به قواعد فاقد ثمره اشاره مى‌كند. وى در بحث حقيقت شرعيه مى‌گويد:

ليس لهذا البحث ثمرة واضحة (٢٩)؛

اين بحث ثمره واضحى دربرندارد.

امام حذف مباحثى از اين دست را ضرورى مى‌شمرد.

گفتنى است برخى از اصوليان براى موجّه جلوه دادن چنين مباحثى ثمره تراشى كرده اند و گاه به تعلّق نذر و امثال آن روى آورده اند.

ازديدگاه امام بايد ازاين نوع تلاشها سرباز زد. وى به ثمره سازى عالمانى همچون صاحب كفاية (٣٠)و مرحوم حائرى (٣١)براى حقيقت شرعيه وقعى نمى‌نهد و مى‌گويد:

(٢٨) انوار الهداية،ج١،ص٣١٧.
(٢٩) مناهج الوصول،ج١،ص١٣٨.
(٣٠) كفاية،ج١،ص٣٤.
(٣١) دررالفوائد،ج١،ص١٧.